Media i organizacje pozarządowe biją na alarm — Polacy są coraz bardziej inwigilowani. W ubiegłym roku różnego rodzaju służby aż 1,9 mln razy żądały od operatorów telekomunikacyjnych udostępnienia billingów wybranych abonentów. W 2009 r. odnotowano 1 milion takich „próśb”.
Policja, Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Centralne Biuro Antykorupcyjne, Kontrwywiad Wojskowy, Wywiad Skarbowy, Służba Celna, Żandarmeria Wojskowa i Prokuratura mają prawo pytać, do kogo i kiedy dzwoniliśmy lub słaliśmy SMS. Bywają też żądania dodatkowe (cytuję przedstawiciela operatora sieci komórkowej): „Prokuratura poprosiła o przygotowanie kompleksowej informacji o numerach, które łączyły się ze wskazanym przez nich abonentem w ciągu kilku miesięcy. Oprócz wykazu danych na płycie CD zażyczyła sobie przesłania ich faksem. Łącznie było tego kilkaset stron, a cała procedura zajęła oddelegowanemu do tego zadania pracownikowi cały dzień”.
W ubiegłym roku firmy zapłaciły za żądania specsłużb blisko 75 mln zł. Dochodzą do tego wydatki na zbudowanie infrastruktury, jej utrzymanie i pensje dla pracowników. Wyłania się więc dość przygnębiający obraz: śledzone społeczeństwo, coraz liczniejsze służby oplatające swoimi mackami coraz więcej dziedzin życia, a za wszystko muszą płacić sami inwigilowani, czyli klienci telekomów.
Proponuję jednak spojrzeć na tę kwestię z innej, znacznie jaśniejszej i bardziej optymistycznej strony! Coraz większa liczba żądań billingów ze strony służb jest dowodem na to, jak bardzo nasze państwo troszczy się o swoich obywateli. Jak dba, by coś złego im się nie przytrafiało — np. by nie schodzili na przestępczą ścieżkę. Ileż ludzkich życiorysów zostało uratowanych dzięki temu, że odpowiednie służby w porę interweniowały. Ileż wspólnego majątku ocalono. Naszą odpowiedzią na tę nadzwyczajną dbałość państwa o swoich obywateli powinna być daleko idąca wdzięczność, a nie narzekanie na pracę służb. Przecież one to robią w naszym interesie!
Jest jeszcze inny — znacznie ważniejszy — pozytywny aspekt całej tej sprawy. W obliczu kryzysu, kiedy bezrobocie dramatycznie rośnie, a prawie 30 proc. młodych osób pozostaje bez pracy, lawinowo rosnąca liczba żądań o billingi może mieć zbawienny wpływ na rynek pracy. Dobrze wykształceni absolwenci znajdą wymarzoną, stabilną pracę w przodujących technologicznie firmach. Dzięki apetytowi służb zaczniemy odnotowywać stały wzrost zatrudnienia. Ludzie będą zarabiali pieniądze, płacili podatki i zrzucali się na utrzymywanie swoich stanowisk pracy — co jednak martwić nie powinno, bo będą mieli z czego.
Dlatego niepokoją mnie informacje o dążeniu do ograniczenia służbom dostępu do danych telekomunikacyjnych. Uważam, że powinno być odwrotnie — liczba instytucji mogących się ich domagać powinna rosnąć! Na początek nadałbym takie uprawnienia miejskim i gminnym strażom, które czują się tak niedowartościowane, że aż zapragnęły przekształcić się w policję municypalną. A wtedy, z bronią palną u pasa i oczyma utkwionymi w billingi, będą mogły troszczyć się o nasze dobro!