Stany Zjednoczone
Miniony tydzień upłynął na Wall Street pod znakiem korekty. Inwestorzy bardzo przestraszyli się właśnie rozpoczętego września i woleli sprzedawać swoje walory chroniąc tym samym znaczne zyski. Statystycznie rzecz biorąc obecny miesiąc jest najgorszym dla światowych parkietów więc obawy mają racjonalne uzasadnienie, jednak zastanawiająca jest powszechność negatywnego nastawienia do akcji. Owe negatywne nastroje dominują i to pomimo faktu, że publikowane dane wciąż pozytywnie zaskakują. W ubiegłym tygodniu poznaliśmy wskaźnik ISM dla przemysłu, który wzrósł do poziomu 52,9 pkt., dzięki czemu po raz pierwszy od stycznia 2008 roku znalazł się powyżej granicy 50 pkt. oddzielającej rozwój od spadku. Podobnie indeks ISM dla usług wzrósł bardziej od prognoz, a kończący tydzień i tak przez wszystkich wyczekiwany raport z rynku pracy okazał się, jakżeby inaczej, lepszy od oczekiwań. Co prawda stopa bezrobocia wzrosła, ale wskaźnik dokładniejszy, czyli liczba miejsc pracy w sektorze pozarolniczym, spadł mniej od oczekiwań. Obserwatorzy rynkowi zastanawiają się czyżby rynek giełdowy nie uderzył przypadkiem w swój „fundamentalny sufit”, oznaczający, że wszystkie dobre dane zostały już zdyskontowane przez znaczny wzrost cen od marca bieżącego roku. Oponenci tego poglądu, którzy stanowią mniejszość twierdzą, że wciąż poprawiające się fundamenty spowodują, iż niedźwiedzie w końcu będą musiały oddać pola bykom i nowe szczyty jeszcze we wrześniu są całkiem prawdopodobne. Na giełdzie to właśnie mniejszość często ma rację.
Polska
Tydzień rozpoczął się od niewielkiej przeceny, poniedziałkową sesje można
określić nawet jako nudną oczywiście do momentu rozpoczęcia notowań na giełdach
amerykańskich. Wtedy amplituda wahań zwiększyła się znacząco, publikowane wyniki
również pozytywnie nie zaskakiwały, wyprzedaży tego dnia oparły się jedynie małe
spółki kończąc dzień na zielono. Ponieważ indeksy amerykańskie rosły do momentu
końca pracy giełd europejskich by następnie zmienić kierunek, więc niedźwiedzie
na GPW dostały mocny argument kontynuowania przeceny w kolejnych dniach. Wraz z
rozpoczęciem nowego roku szkolnego rozpoczęła się większa wyprzedaż. Nie pomogła
nawet lepsza od oczekiwań wartość wskaźnika PMI dla Polski - wzrósł on w
sierpniu do wartości 48,2 pkt. z 46,5 pkt. w lipcu (oczekiwano 47,2 pkt.). Tym
razem wyjątków nie było. Traciły zarówno blue chipy jak i walory małych i
średnich spółek. Największe spadki przypadły na środek tygodnia: mWIG40 -4,61%,
sWIG80 tracił -4,8%, a WIG20
-3,88%. Warto zauważyć, że to dopiero
pierwsza większa korekta na małych i średnich spółkach od początku tego roku. Po
siedmiu miesiącach wzrostów krajowych i światowych indeksów wielu inwestorów
oczekuje głębszej korekty więc nerwowość jest spora i warto być ostrożnym.
Ostatecznie indeksy GPW kończą tydzień na następujących poziomach: WIG20
2117pkt., mWIG40 2209 pkt, sWIG80 11011 pkt.
Europejskie Rynki Wschodzące
Wrzesień straszy. W minionym tygodniu na giełdach europejskich rynków
wschodzących pojawiła się niepewność. Jednym z powodów może być zachowanie
największego rynku emerging markets – Chin, gdzie przyszła realizacja zysków i
przybrała formę wodospadu. W sierpniu Shanghai Composite stracił ponad 20%.
Inwestorzy na świecie zadają sobie pytanie, czy obecne wzrosty nie zaprowadziły
rynków akcji za wysoko. Poprawa w gospodarce nastąpiła, biorąc jednak pod uwagę
wielkość wspomagania, nie jest to poprawa powalająca. Rynek pracy jest słaby (na
wysoce niepokojącą stopę bezrobocia zwrócił uwagę komisarz UE Joaquin Almunia),
firmy nie zakończyły cięć kosztów i nadal ograniczają inwestycje. Podstawowe
pytanie – to, co się stanie z gospodarką, kiedy zakończymy używanie
niedopuszczalnych dawniej środków wspomagających. Jeżeli wyniki osiągane przy
pomocy sterydów są przeciętne, to jakie wyniki osiągnie zawodnik, kiedy zostanie
pozbawiony wspomagania? Czy powinniśmy się cieszyć, że sprzedaje się więcej
samochodów, gdy państwa dopłacają znaczne kwoty by zachęcić klientów do zakupu?
Dopłaty rozregulowują rynek, a gdy się kończą zazwyczaj pojawia się dziura w
popycie. Jeżeli wzrost sprzedaży o kilka procent za pomocą dopłat jest dobrą
oznaką dla gospodarki, to dlaczego nie dopłacać więcej - byłoby więcej
kupujących? Patrząc na obecną sytuacje można również zadać sobie pytanie czy
prawdziwe jest stwierdzenie, że indeksy giełdowe wyprzedzają to, co się wydarzy
w gospodarce. Patrząc na obecny wzrost i jego skutki można raczej stwierdzić, że
to giełdy wyciągają gospodarkę za uszy z kłopotów. Oczywiście wcześniej były
jednym z elementów załamania. Zamożność społeczeństw uzależniona jest od
sytuacji na giełdach oraz sytuacji banków zarządzających naszymi
oszczędnościami, które publikując wyniki za ostatnie kwartały potwierdziły, że
jednym z głównych ich dochodów są wyniki z działalności inwestycyjnej. Rosną
akcje, poprawiają się wyniki banków, co powoduje, że zwiększa się ich akceptacja
ryzyka, a to ma znaczący wpływ na gospodarkę.
Opublikowane w pierwszym
tygodniu września dane makro z regionu nie zachwycają.
Lipcowa sprzedaż
detaliczna w Estonii spadła najmocniej w tym roku o 16%, produkcja przemysłowa o
27,8% r/r. Na Łotwie produkcja przemysłu spada 15 miesiąc z kolei, tym razem o
17,7% r/r. Agencja Moody’s przewiduje, że wzrost gospodarczy ma szansę powrócić
na Łotwę pod koniec 2010 r. Jeszcze bardziej pesymistyczni są analitycy Nordea,
którzy twierdzą, że ożywienie w krajach nadbałtyckich pojawi się dopiero w 2011
r., a najwolniej i najpóźniej na Litwie. Biorąc pod uwagę gwałtowne kurczenie
się tych gospodarek, uzasadnione jest pytanie czy kraje te dotrzymają do
planowanego ożywienia.
PKB Słowacji w II kwartale wyniosło -5,3% r/r, w
Rumuni -8,7% r/r.
Surowce
Rynek ropy naftowej poddał się nastrojom panującym na światowych giełdach
akcji i w tym tygodniu doświadczył przeceny. Kontrakty terminowe na ropę typu
Crude staniały o ponad 6%, natomiast baryłka kosztuje obecnie 67,5 dolara.
Brytyjska grupa energetyczna British Pertol (BP) podała, iż odkryła duże złoże
surowca w rejonie Zatoki Meksykańskiej, które szacunkowo zawiera 3 mld baryłek
ropy, z czego około 500 milionów jest możliwe do eksploatacji przy pomocy
dotychczasowych technik wydobycia. Nie wiadomo jaki wpływ będzie miała
zwiększona podaż na rynku ropy, ale teoretycznie ceny powinny spaść. Patrząc z
technicznego punktu widzenia, rynek wyłamał dotychczasowe wsparcie na poziomie
70 dol/bbl i istnieje duże prawdopodobieństwo, że w najbliższym czasie będziemy
oglądać coraz to niższe poziomy cenowe.
Miedź kończy tydzień na minusie, a za
tonę metalu płaci się obecnie 6233 dolary. W porównaniu z poprzednim tygodniem
oznacza to spadek cen o ponad 5,5%. Inwestorzy coraz dokładniej obserwują stany
magazynowe w Chinach, które od października mocno uzupełniały zapasy powodując
podwyżki cen. Magazyny są pełne surowca i zanim chińczycy zdecydują się na nowe
zakupy będą musieli przetworzyć i zużyć obecnie zalegające tony miedzi. Wiele
wskazuje zatem, iż Chiny w najbliższym czasie będą poza rynkiem, a brak popytu z
ich strony może powodować spadki cen.
Z kolei ten tydzień przyniósł sporo
ciekawych wydarzeń na rynku złota. Kruszec ten zdrożał o 3,5%, a uncja kosztuje
990 dolarów. Wzrost cen to efekt osłabiania się dolara do głównych walut, co
mocno zmieniło obraz techniczny rynku. Mianowicie ceny złota wybiły się górą z
formacji zwężającego się trójkąta co od razu wygenerowało silny sygnał kupna i
wzniosło ceny do obecnych poziomów. Jakość wyłamania oporu na poziomie 980
dolarów za uncję świadczy o sporej liczbie otwartych długich (pro wzrostowych)
pozycji na rynku, co w przyszłym tygodniu może skutkować kolejnymi zwyżkami cen.
Następny cel to poziom szczytu z lutego 2009 roku.
Waluty
W poniedziałek w ostatni dzień sierpnia notowania EUR/USD ruszyły na północ. Wzrost o blisko 1 centa zniwelował znaczną część fali spadkowej z poprzedniego tygodnia, ale do pokonania lokalnego szczytu 1,4406 zabrakło około 30 pipsów. Kolejnego dnia sytuacja odwróciła się o 180 stopni. Kurs zanurkował o 2 centy, po drodze pokonując lokalne minima, ustanowił dołek na poziomie 1,4177. Z tego poziomu przyszło dwudniowe odreagowanie, ale szczyt, który ustanowiono znajduje się poniżej poprzedniego, co przemawia na korzyść posiadaczy dolara. Koniec tygodnia zaowocował kolejnym spadkiem, który doprowadził notowania w okolice wtorkowego minimum. Podsumowując, miniony tydzień charakteryzował się dużą zmiennością i brakiem wyznaczenia wyraźnego krótkoterminowego kierunku. Obowiązujący trend długoterminowy pozostaje wzrostowy. W poniedziałek na rynku złotego niewiele się działo - zmienność w granicach jednego procenta. We wtorek za to nie można już było narzekać na brak emocji. Spadki na GPW i umocnienie dolara względem euro zaowocowały silną deprecjacją rodzimej waluty. Zmiana kursu USD/PLN i EUR/PLN tego dnia sięgnęła +10gr, a CHF/PLN blisko +7gr. Wzrost imponujący, ale w kolejnych dniach złoty odrobił około połowy tego ruchu. Patrząc na rynek z perspektywy kilku miesięcy trend spadkowy powyższych par został utrzymany.
Raport przygotował zespół Doradców Finansowych Xelion w składzie:
Łukasz Bugaj, Zofia Kamińska, Michał Kurpiel,, Paweł Pilzak, Adam Piotrowski,
Tomasz Ray- Ciemięga, Kamila Urbańska-Pałac.