Umowy zawierane z deweloperami są zawsze umowami cywilnoprawnymi. Stąd też charakter i treść stosunku łączącego nabywcę lokalu z podmiotem trudniącym się budową i sprzedażą mieszkań zależy praktycznie tylko i wyłącznie od niej. Trudno jest przeciwdziałać umownemu prawu odstąpienia przewidzianemu w umowie, które może zostać użyte w sytuacji, gdy nabywca lokalu opóźnia się ze swoim świadczeniem. Dlatego też należy zadbać, aby w umowie znalazł się zapis, który pozwala deweloperowi odstąpić od już zawartej umowy tylko pod warunkiem wcześniejszego wezwania drugiej strony umowy do spełnienia świadczenia w wyznaczonym terminie.
Skutecznym sposobem zneutralizowania tych zapisów, które w sposób wyjątkowo jaskrawy naruszają interesy osoby nabywającej mieszkanie, jest powołanie się na dyspozycje przepisów regulujące prawa konsumenta. I tak przykładowo art. 3851 §1 k.c. stwierdza, że postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne). Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformuło-
wane w sposób jednoznaczny.
Trzeba jednocześnie zauważyć, że stosownie do art. 3851 §3 k.c. nieuzgodnionymi indywidualnie są te postanowienia umowy, na których treść konsument nie miał rzeczywistego wpływu. Na tej podstawie możemy domagać się przed sądem stwierdzenia, że deweloper nie dokonał skutecznego odstąpienia od umowy, zwłaszcza że rozwiązanie takie stawia nabywcę lokalu w dość dobrej sytuacji procesowej, przerzucając ciężar dowodu na dewelopera.
Michał Wysocki
Kancelaria Wysocki i Partnerzy
Umowa zawarta z klientem nie może naruszać jego interesów.