Jeszcze półtora roku temu uzasadnione były obawy, że nie jesteśmy gotowi do skorzystania z unijnych pieniędzy. Pod znakiem zapytania stało to, czy sobie poradzimy z procedurami. Dziś nikt już w to nie wątpi. Samorządy szybko zdały egzamin i nadrobiły zaległości. Wiele gmin przeżyło jednak rozczarowanie — nie zaakceptowano ich wniosków. Jednak nadal mają szanse na otrzymanie pieniędzy w kolejnych latach. Tym bardziej że od 2007 r. funduszy będzie dziesięciokrotnie więcej.
Obecna sytuacja to ćwiczenie dla gmin, które w przyspieszonym tempie uczą się korzystać z unijnych środków. Najwięcej wniosków dotyczy budowy infrastruktury. Trudno się temu dziwić. Z punktu widzenia wójta czy burmistrza budowa lokalnej drogi czy sieci wodociągowej jest dla lokalnej społeczności najpilniejsza. Gminy muszą jednak pamiętać o tym, że nie wszystkie koszty podlegają refundacji ze środków Unii Europejskiej.
Samorządy muszą wiedzieć, jak oddzielić koszty kwalifikowane od niekwalifikowanych, które refundacji nie podlegają. Ponadto po 2007 r. w miejsce zintegrowanego programu rozwoju regionalnego wejdzie 16 programów. To rozwiązanie będzie miało sens, gdy zostaną wzmocnione kompetencje marszałka. Samorządy uzyskają większą odpowiedzialność za otrzymane środki. Dziś marszałek nie ma prawa do podpisywania umów z gminą, bo unijne środki przekazuje wojewoda. Mamy schemat: ministerstwo, wojewoda, marszałek. W ciagu dwóch lat trzeba będzie zmienić cały system podziału kompetencji.
Marek Szczepański, wiceminister gospodarki i pracy