W latach 200 7-2013 kosztowała około 500 mln USD zaś w latach 2012-2014 wartość jej utrzymania i modernizacji przekroczyła 575,5 mln USD, zaś do 2018 roku, mimo cięć budżetowych, zbliży się do 600 mln USD. Przyczyną jest rozproszenie standardów i sprzętu bezpilotowego pomiędzy US Army, US Marine Corps i US Air Force oraz dublowanie się zastosowań – poinformowała GAO.
Jak stwierdziło U.S. Government Accountability Office umowy dotyczące utrzymania i modernizacji floty MQ-1 Predator i MQ-9 Reaper należących do US Air Force, są "przykładem budżetowej rozrzutności" i mimo iż pochodzą z 2012 roku, to nadal wpływają na budżet Sił Powietrznych USA. Są to kontrakty:
- wartości 412,1 mln USD kontrakt na modyfikację MQ-1 Predator do standardu umożliwiającego operacje poziomu 0 przy każdej pogodzie oraz utrzymanie maszyn i ich gotowości bojowej. Miał być zakończony w zeszłym roku, ale do tej pory jeszcze nie odebrano jego wykonania, bowiem nie jest ono całkowicie zgodne ze specyfikacja zamówienia.
- dwa inne kontrakty z 16 stycznia 2013 roku i 19 grudnia 2012 roku opiewające razem na 20,7 mln USD dotyczące modyfikacji MQ-1 do standardu umożliwiającego operacje poziomu 0 oraz utworzenie centrum serwisowego tych maszyn - Maintenance Support Services w bazach Creech AFB i Whiteman AFB oraz dystrybucję zmodernizowanych maszyn po bazach US Air Force na całym świecie.
Z kolei na stworzenie takiego centrum w Creech AFB opiewa inny kontrakt – wartości 26,8 mln USD, podpisany 26 września 2012 roku. W 2011 roku podpisano też dodatkowe umowy dużej wartości m.in. umowę z 3 października 2011 opiewająca na 104,2 mln USD dotyczącą organizacji centrum utrzymania dla maszyn MQ-1 Predator. Z tymi kontraktami także USAF mają problemy bowiem co prawda bazy remontowe stworzono, ale mimo modernizacji i stworzenia centrum utrzymania "gotowość bojowa maszyn bezpilotowych jest niezadowalająca"
GAO po raz kolejny zwróciło też uwagę na zależność USAF od jednej tylko firmy- Battlespace Flight Services LLC. Umów nią podpisanych jest na tyle dużo ią jest ona praktycznie monopolistą w utrzymaniu i modernizacji MQ-1 Predator i MQ-9 Reaper dla US Air Force.
Już w 2013 roku Rządowe Biuro Obrachunkowe zwracało uwagę na zapisy umowy Battlespace Flight Services z US AFSOC (Air Force Special Operations Command), z 22 lipca 2009 roku, gdzie firma stwierdza iż modyfikacje I utrzymanie przez nią oferowane zapewni MQ-1 Predator pozostającym w dyspozycji US Air Force osiągnięcie ponad 12000 zadań bojowych i 200,000 godzin lotów licząc od marca 2007, co oznacza iż firma decydowała o utrzymaniu sprzętu i modyfikacjach praktycznie od początku 2007 roku.
GAO jeszcze w 2012 roku krytykowało sposób tworzenia floty maszyn bezpilotowych i ich podział pomiędzy rodzaje sił zbrojnych. US Air Force utrzymuje bowiem związki taktyczne złożone z bezpilotowych samolotów rozpoznawczych i bojowych MQ-1 Predator i MQ-9 Reaper. Są to maszyny podstawowe standardu Tier II, dalekiego zasięgu, działające na średnim pułapie. Z kolei maszyny wysokiego pułapu i dużej długotrwałości lotu Tier II+ to RQ-4 Global Hawk. Tier III- czyli wysokościowe maszyny dużej długotrwałości lotu, o obniżonej wykrywalności to RQ-170 Sentinel.
US MarineCorps posiada własne maszyny Tier II. To Boeing ScanEagle. Maszyny Tier III to RQ-7 Shadow. US Army używa jako maszyn Tier II samolotów bezpilotowych RQ-7B Shadow 200, zaś jako maszyn Tier III - MQ-1C Gray Eagle.
W obecnym raporcie Rządowe Biuro Obrachunkowe stwierdza iż mimo "wielokrotnie przytaczanych przykładów błędnego lokowania programów i tworzenia zbyt wyspecjalizowanych flot samolotów bezpilotowych", problemu tego nie rozstrzygnięto, tymczasem obecne technologie są na tyle innowacyjne iż można doprowadzić do unifikacji sprzętowej jednostek maszyn bezpilotowych rozpoznawczych UAV i bojowych UCAV.
Już wcześniej dokonywano takich działań; GAO w 2013 roku wskazało, że MQ-9 Reaper i MQ-1C Grey Eagle skonstruowano na bazie MQ-1 Predator. Pozwoliło to znacznie obniżyć koszty poprzez modernizację i przebudowę już będących na wyposażeniu maszyn do nowej funkcji. Program MQ-1 Predator kosztował 2,39 mld USD. Program MQ-1C kosztował, dzięki zastosowaniu elementów MQ-1, około 1 mld USD.
Najdroższym programem bezpilotowców stał się MQ-9 Reaper, który jest podstawową bezpilotową maszyną US Air Force. Koszt całego programu jego rozwoju i modernizacji obliczany jest na 11,8 mld USD, przy czym cena jednej maszyny wynosi 36,8 mln USD. Według GAO wprowadzenie tej maszyny po modyfikacjach do innych rodzajów sił zbrojnych (obecnie poza US Air Force używa ich służba ochrony granic USA - U.S. Customs and Border Protection, oraz brytyjski RAF oraz włoska Aeronautica Militare) , zmniejszyłoby znacznie koszty wdrożenia i utrzymywania tego typu samolotu.