PGNiG i Gazprom nas się nie pozbędą — przekonują przedstawiciele spółki Aleksandra Gudzowatego.
Polsko-rosyjskie rozmowy dotyczące dostaw gazu do Polski w ramach kontraktu średnioterminowego od października tego roku mogą się szybko nie zakończyć. 30 i 31 lipca strony czeka kolejna tura rozmów. Pewności jednak nie ma, czy będzie to ostatnia.
Blisko czy daleko
Nowy kontrakt uzależniony jest od podpisania porozumienia międzyrządowego. Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo (PGNiG) przyznaje, że liczy na oficjalne sygnowanie umowy gazowej podczas wrześniowej wizyty w Polsce Władimira Putina, premiera Rosji.
— Dla nas priorytetem jest zapewnienie dostaw gazu do Polski — mówi Radosław Dudziński, wiceprezes PGNiG.
Dla Rosjan priorytetem jest porozumienie międzyrządowe. Ma ono rozwiązać sporne kwestie wokół EuRoPol Gazu — spółki zajmującej się tranzytem rosyjskiego gazu do Niemiec. Gazprom i PGNiG mają w niej po 48 proc. akcji, a języczkiem u wagi jest Gas Trading.
Polsko-rosyjskie spory dotyczą m.in. wysokości opłat za tranzyt rosyjskiego gazu przez Polskę na Zachód. Rosjanie chcą, by były one jak najniższe. Gazprom domaga się też podziału akcji EuRoPol Gazu między stronę polską i rosyjską w stosunku 50 na 50. O tych oczekiwaniach w wywiadzie dla "PB" w maju mówił Siergiej Jemieljanow, pierwszy zastępca dyrektora generalnego Gazprom Exportu.
— Być może część tych kwestii będzie poruszana podczas najbliższego spotkania ze stroną rosyjską — mówi Maciej Woźniak, główny doradca premiera ds. bezpieczeństwa energetycznego.
PGNiG nie chce wypowiadać się o możliwości potencjalnych zmian w akcjonariacie EuRoPol Gazu. Odesłał nas w tej sprawie do Ministerstwie Gospodarki.
— Te problemy leżą w gestii akcjonariuszy EuRoPol Gazu, a nie ministerstwa gospodarki — odbija piłeczkę Maciej Kaliski, dyrektor Departamentu Ropy i Gazu w Ministerstwie Gospodarki.
Będzie trudno
Postulaty Rosjan trudno będzie przełknąć polskiej stronie — szczególnie te, które ograniczają zyski EuRoPol Gazu oraz wpływy polskiej strony na decyzje w spółce. Chodzi tutaj o propozycje wprowadzenia zasady, że w zarządzie EuRoPol Gazu to nie polski prezes ma decydujący głos, lecz decyzje zapadają jednomyślnie. Ale stawką jest gaz. Realna możliwość jego sprowadzenia z innego niż rosyjski kierunku pojawi dopiero w 2014 r.
— Jestem optymistą co do powodzenia negocjacji. Rozmowy są już bardzo zaawansowane. Doprecyzowujemy szczegóły — mówi Maciej Kaliski.
Tymczasem Bartimpex, który ma 36,17 proc. akcji Gas Tradingu (drugi pod względem wielkości akcjonariusz spółki), twierdzi, że nikt ze strony polskiej ani rosyjskiej nie zwracał się jeszcze do niego o uzgodnienie warunków ewentualnego wykupu akcji.
— Byliśmy i będziemy za pozostawieniem Gas Tradingu w akcjonariacie EuRoPol Gazu. Ani PGNiG (43,41 proc.), ani Rosjanie (15,88 proc.) nie mają takiej przewagi, by zmusić nas do zmiany zdania — mówi Jan Antosik, wiceprezes Bartimpeksu.
Nie wierzy on również w możliwość podejmowania jednomyślnie decyzji przez zarząd EuRoPol Gazu.
— Interesy polskiej i rosyjskiej strony są tak rozbieżne, że zasada jednomyślności może sparaliżować działanie spółki — mówi Jan Antosik.
Anna Bytniewska