Bolesne wędzidła

Jacek Zalewski
opublikowano: 2006-04-10 00:00

Zarysowany przez wicepremier Zytę Gilowską projekt ustawy o finansach publicznych — którego idea brzmi „Nałóżmy sobie wędzidła” — jest bodaj pierwszym sensownym pomysłem rządu Kazimierza Marcinkiewicza. Autorka nie ukrywa, iż odkurzyła projekt PO sprzed trzech lat. Ujęcie w ustawowe karby „przechodzących bokiem” ogromnych środków jawiło się utopią — jeśliby się powiodło, będzie to osiągnięcie historyczne. Ale koń wędzideł nienawidzi...

Czytanie oryginałów lektur, a nie bazarowych bryków, ma nieporównanie większą wartość, zatem na pogłębioną analizę projektu przyjdzie czas, gdy zostanie on przyjęty przez rząd. Na gorąco nasuwają się dwie uwa- gi. Pierwsza dotyczy braku odniesienia do „świętych krów” budżetowych, które muszą zniknąć! To decyzja polityczna, będąca spra-wdzianem rzeczywistej pozycji premiera, ale nie może dłużej trwać taki stan, iż rozmaite kancelarie (samego premiera, prezydenta, parlamentu), trybunały, rzecznicy itp. instytucje mają prawo wstawiania do projektu budżetu wydatków zgodnie z komunistyczną zasadą „według potrzeb”.

Drugie zaniechanie dotyczy jednostek samorządu terytorialnego. Projekt częściowo je dyscyplinuje, reglamentując prawo podejmowania zobowiązań oraz nakazując budżetowe audyty. Ale nie przewiduje najważniejszego — mianowicie wliczenia długów samorządowych do długu publicznego! Jeśli je pominie, to art. 216 Konstytucji, z ostrożnościową barierą długu na poziomie 60 proc. PKB, pozostanie taką samą utopią, jaką jest dzisiaj.