Cel latający z Politechniki Warszawskiej

MEJ
opublikowano: 2015-04-17 08:40

Naukowcy z Politechniki Warszawskiej opracowali samolot - latający cel powietrzny wielokrotnego użycia PW-61 dla Sił Powietrznych i artylerii przeciwlotniczej. Próby PW-61 rozpoczną się na poligonach późną wiosną br.

ZUR-13-2 z 21 DAplot
ZUR-13-2 z 21 DAplot
Artyleria przeciwlotnicza ćwiczy najczęściej przy użyciu celów latających
MON

Samolot- cel latający, to wbrew pozorom konstrukcja dość skomplikowana. Jest to maszyna stanowiąca pomniejszona kopię samolotu wojskowego, szybka, lekka, prosta w obsłudze i sterowaniu i nie wymagająca długotrwałego przygotowania do lotu. Jednocześnie musi być trwała, bowiem cele latające, poza rzadkimi przypadkami szkolenia pilotów myśliwców z użyciem rakiet naprowadzonych radarowo lub na podczerwień lub rakietowej artylerii przeciwlotniczej, są wykorzystywane przez długi czas. Z tego też względu koszt ich produkcji i użycia nie może być wysoki, podobnie jak cena jednostkowa.

Zespół naukowców z Wydziału Mechanicznego Energetyki i Lotnictwa Politechniki Warszawskiej po przeprowadzeniu analizy porównawczej i optymalizacji, zaprojektował i zbudował cel latający PW-61.

PW-61 został opracowany, jak każda konstrukcja lotnicza, przy użyciu modeli numerycznych oraz badan eksperymentalnych, w tym w tunelu aerodynamicznym, a także w locie przy użyciu modeli eksperymentalnych. Jednym z najtrudniejszych wyzwań było dobranie odpowiedniego profilu i kształtu skrzydła, zapewniających łatwy start i lądowanie czyli ochronę drogich systemów pokładowych oraz zapewnienie właściwego poziomu stateczności dynamicznej samolotu niezależnie od ilości paliwa w zbiorniku. W modelach PW-60 i PW-61 testowano m.in. odwrócone usterzenie motylkowe i klasyczne usterzenie typu H. Sprawdzono też napęd za pomocą 1-2 silników turboodrzutowych, przy czym biorąc pod uwagę prostotę i bezpieczeństwo konstrukcji, czas średni mierzony miedzy awariami (tzw. MTBF) oraz możliwość sterowania układem paliwowym, zdecydowano się na rozwiązanie jednosilnikowe

Konieczność maksymalnego uproszczenia konstrukcji, spowodowała zastosowanie struktury skorupowo-dźwigniowej skrzydła z profilem niesymetrycznym, gdzie umieszczono część zbiorników paliwa. Z kolei integralne zbiorniki rozmieszczono w kadłubie o konstrukcji skorupowej. W komorach przedniej i tylnej, rozmieszczonych powyżej zbiorników, umieszczono systemy pokładowe. Umożliwia to łatwy do nich dostęp za pomocy podnoszonych pokryw. Maszyna napędzana jest pojedynczym silnikiem JET-CAT-P400, umieszczonym na kadłubie. W dolnej części kadłuba umocowano odkształcalną płozę, która ma za zadanie pochłanianie i rozpraszanie energii podczas lądowania samolotu na brzuchu.

Samolot będzie testowany późną wiosną br. na kilku poligonach wojskowych.