Chiny, Chiny ponad światem

Jacek Zalewski
opublikowano: 2010-05-04 00:00

Bureau International des Expositions (BIE) w Paryżu nie musi się martwić o przyszłość. W dobie technologicznego i informacyjnego przyspieszenia wystawom światowym w tradycyjnym stylu wieszczono zmierzch. Jednak dopóki do BIE zgłaszają się organizatorzy tacy jak Szanghaj, owa XIX-wieczna, archaiczna inicjatywa zachowuje całkiem niezłe rokowania także w wieku XXI — chociaż w globalnym postrzeganiu została daleko w tyle za wywodzącymi się również z XIX stulecia igrzyskami olimpijskimi.

EXPO 2010 w Szanghaju stawia następcom poprzeczkę tak niebotycznie wysoko, jak dwa lata temu igrzyska w Pekinie. Licząc z inwestycjami infrastrukturalnymi na obszarze całego miasta, Chińczycy wpompowali w to przedsięwzięcie ponoć… 58 mld USD. Z takimi pieniędzmi daje się realizować przewodnie hasło wystawy "Lepsze miasto, lepsze życie". Adekwatne do gigantycznych pieniędzy stało się pompatyczne otwarcie EXPO w piątek 30 kwietnia wieczorem. Swą potęgą momentami okazywało się wręcz… nużące, no bo ileż tysięcy eksplozji na niebie wytrzymuje percepcja statystycznego widza? Głównym obiektem widowiska był najwyższy na świecie jednołukowy most Lupu nad rzeką Huangpu, naturalnie dzielący tereny EXPO. Na wschód od niego wyznaczono strefę azjatycką z efektownym pawilonem gospodarzy, który tak dominuje nad półroczną światową wystawą, jak Chiny zamierzają trwale dominować nad światem.

Europa znalazła się po zachodniej stronie mostu Lupu. Lokalizacja pawilonu Polski wizerunkowo wyszła świetnie, ponieważ jego bryła widziana jest z bliska przez setki tysięcy ludzi codziennie przejeżdżających mostem. Stanowiąca elewację ludowa wycinanka z Kołbieli czyni nasz pawilon wyjątkowo rozpoznawalnym w chińskich oczach i zaprasza. A to bardzo ważne, ponieważ oferta EXPO 2010 jest przebogata, a tłumy kierują się najpierw do strefy azjatyckiej. Sprzyjającą nam okolicznością jest bezpośrednie sąsiedztwo pawilonu Niemiec, które w Chinach rozpoznawalne są nieporównanie bardziej niż Polska. Jednak ten pozytywny efekt synergii ma i ciemną stronę — budżety obu pawilonów pozostają w dysproporcji większej, niż polski i niemiecki PKB…