Skargi, że Chiny manipulują swoją walutą, osłabiają jej wartość w celu stymulacji eksprotu, pojawiły się już w 2003 roku, przypomina Krugman. Wówczas, dzięki tej polityce, Chiny zwiększały swoje rezerwy walutowe o 10 mld USD miesięcznie. Dało im to nadwyżkę na rachunku obrotów bieżących wysokości 46 mld USD. Krugman zwraca uwagę, że obecnie rezerwy walutowe Chin rosną o ponad 30 mld USD każdego miesiąca a szacowana na koniec rok nadwyżka na rachunku obrotów bieżących sięgnąć ma w tym roku 450 mld USD.
- To jest najbardziej deformująca polityka walutowa jaką prowadziło kiedykolwiek któreś z największych państw – pisze Krugman w poniedziałkowym The New York Times. – Ta polityka powoduje poważne straty w pozostałej części świata. Większość globalnych dużych gospodarek jest uwięziona w pułapce płynności – są mocno wyhamowane ale niezdolne do wywołania ożywienia dzięki obniżce stóp bo gdzie indziej są one także bliskie zera. Chiny przez dążenie do nieograniczonego generowania nadwyżki handlowej prowadzą zatem działania antystymulacyjne wobec tych gospodarek, a te nie są w stanie temu przeciwdziałać – dodał.
Jak zatem odpowiedzieć na politykę Pekinu? Skoro nie przynoszą efektu trwające od wielu lat, „pokojowe” próby nakłonienia Chin do zaprzestania polityki taniego juana (który według The Peterson Institute for International Economics jest niedowartościowany o 20-40 proc.), należy sięgnąć po środki wykorzystywane już wcześniej historii.
W 1971 roku USA miało problem z podobnym, choć mniej poważnym problemem niedoszacowania walut swoich dużych partnerów handlowych. Zdecydowano wówczas o wprowadzeniu 10 proc. podatku od importu z tych państw. Po kilku miesiącach zrezygnowano z niego, po tym jak waluty m.in. Niemiec i Japonii dzięki działaniom ich rządów umocniły się wobec dolara.
- W tym momencie trudno oczekiwać że Chiny zmienią swoją politykę dopóki nie
staną przed niebezpieczeństwem podobnych działań – choć w tym razem podatek
musiałby być znacznie wyższy, powiedzmy 25 proc. – pisze Krugman.
Amerykański ekonomista podkreśla, że „nie jest mu łatwo” proponować
wspomniane rozwiązanie, „ale polityka walutowa Chin ma rzeczywisty wkład do
problemów gospodarczych świata w czasie, kiedy są one naprawdę poważne”.
- Czas zająć w tej sprawie stanowisko – wzywa Krugman.
MD, nyt.com