Seria ostatnich danych z USA, w tym piątkowy odczyt indeksu PCE Core za styczeń, przesunęła w górę oczekiwania co do skali podwyżek stóp przez Fed w tym roku. Rynek wycenia trzy ruchy po 25 pkt baz. do czerwca, ale nie podejmuje wątku możliwej podwyżki o 50 pkt baz. w marcu. Uporczywie wysoka inflacja nie jest tylko problemem USA, a ma podłoże globalne. Wtorkowe szacunki CPI z Francji i Hiszpanii za luty podbiły oczekiwania co do stopy docelowej Europejskiego Banku Centralnego /w tym roku. Wcześniej sufitem miał być poziom 3,50 proc. dla stopy depozytowej, teraz jest to minimum 3,75 proc. Nowe dopasowanie wymusza odreagowanie euro, która to waluta została przyćmiona w lutym. EUR/USD wrócił ponad ważny poziom 1,0612, co przekłada się na cofnięcie USD/PLN. W kraju oczekiwania co do obniżki stóp procentowych przez RPP w tym roku zostały całkowicie wymazane, a pojawiają się wyceny jednej podwyżki o 25 pkt baz. do wakacji (7,00 proc.). To daje pretekst do dostosowania się złotego, ale nie na długo. Kluczowy jest kurs EUR/USD, a tu marcowa perspektywa to test okolic 1,0350. Może dać to pretekst do podbicia EUR/PLN i USD/PLN ponownie w okolice ostatnich szczytów.
Dlaczego złoty tak się zachowuje?
W ostatnich dniach polska waluta zaskakuje swoją siłą. Mimo słabości na Wall Street i wcześniejszych spadków kursu EUR/USD, nagłaśnianych przez media napięć geopolitycznych, kurs USD/PLN nie pokonał bariery 4,50, a we wtorek po południu testował okolice 4,4250 zł. Co ciekawe, dane makroekonomiczne z kraju również nie były dobre – GUS potwierdził wstępny odczyt PKB za IV kwartał, który wskazał na spadek o 2,4 proc. kw/kw. Czym można to tłumaczyć i czy jest to dłuższa tendencja?
Posłuchaj
Zostań subskrybentem
i słuchaj tego oraz wielu innych artykułów w pb.pl