Telekomunikacja Polska to bez wątpienia najlepsza spółka, w jaką zainwestowałem pieniądze. Angażując 3,5 tys. zł, zarobiłem około 700 zł, co oznacza, że osiągnąłem stopę zwrotu rzędu 20 proc. Jak na drugą pod względem wielkości spółkę na giełdzie to bardzo przyzwoity rezultat. A przyznam szczerze, że kupując w lipcu jej akcje nie byłem do końca przekonany, czy nie popełniam aby kolejnego błędu. Gwarancji na zysk nie było bowiem żadnych, ale na szczęście tym razem ryzyko się opłaciło.
Tak duży wzrost kursu telekomu sprawił, że postanowiłem zweryfikować trafność rekomendacji dla spółki wydawanych przez domy maklerskie. Badaniem objąłem zalecenia opublikowane od początku lipca, czyli od czasu, kiedy pierwszy raz zaświtała w mej głowie myśl o kupnie papierów TP SA. Pamiętam doskonale, że ówczesne rady analityków znacznie się między sobą różniły — jedni zalecali kupować, drudzy sprzedawać. W efekcie nakreślony w raportach obraz kondycji ekonomicznej spółki zamiast rozjaśniać się, z każdą kolejną publikacją analityczną, zaciemniał się coraz bardziej.
Dwa miesiące temu zagraniczne domy maklerskie — Goldman Sachs i ABN Amro wydały swoje raporty dotyczące TP SA w odstępie zaledwie 4 dni. Wydawać by się mogło, że tak krótki czas między publikacjami powinien raczej działać na rzecz zbieżności wizji postrzegania perspektyw spółki. Tymczasem było dokładnie odwrotnie. Podczas gdy pierwsza z instytucji wydała rekomendację „gorzej niż rynek”, druga zaleciła swym klientom zakup walorów TP SA. Jeszcze ciekawiej analitycy tych domów postrzegali przyszły kurs telekomu. O ile bowiem specjaliści Goldmana wycenili jeden papier na 10,45 zł, o tyle analitykom ABN Amro wyszło, że akcje są warte 15 zł. Różnica w wycenie przekraczała 43 proc.!
Kolejne sprzeczne rekomendacje tylko dolewały oliwy do ognia rodzącego się skandalu. Oto bowiem 11 lipca ukazał się raport Amerbrokers, który wycenił telekomunikacyjne walory na 15,20 zł, czyli na poziomie niewiele wyższym od ABN Amro. Szala opinii analityków zaczęła się jakby przechylać na rzecz scenariusza wzrostowego. Ale nie na długo. Dwa dni później opublikowany został raport UBS Warburg, którego specjaliści wycenili akcje Telekomunikacji tylko na 10 zł. Kwintesencją zaś było zalecenie inwestycyjne „redukuj”. Po kolejnych 3 dniach do wiadomości publicznej trafiła ocena spółki dokonana przez Schroder Salomon Smith Barney. SSSB, wyceniając spółkę na poziomie 11 zł za akcję, dołączył do grona pesymistów. W tym momencie zacząłem się poważnie zastanawiać, czy ma sens dalsze trzymanie akcji spółki. Wszak coraz więcej renomowanych instytucji przychylało się do teorii zapowiadającej spadki.
Zrobiłem jednak na przekór i nie sprzedałem walorów TP SA. Co więcej, postanowiłem przetestować tezę mówiącą, że gdy brokerzy radzą sprzedawać akcje, to właśnie należy postąpić odwrotnie i papiery kupować. Skłoniły mnie do tego doniesienia prasowe o szwindlach, jakich dopuszczali się analitycy Merrill Lynch wobec klientów w USA. Tak więc zamiast sprzedać akcje TP SA, dokupiłem ich jeszcze 50 sztuk. I co się okazało? Miałem rację — w połowie sierpnia kurs TP SA niespodziewanie wystrzelił do góry. Teraz już analitykom nie pozostało nic innego jak tylko dołączyć do powszechnego hurraoptymizmu. W efekcie posypały się rekomendacje kupna, wieszczące osiągnięcie poziomu co najmniej 15 zł. Zaczynam się zastanawiać, czy po raz drugi nie przetestować teorii o celowości podejmowania decyzji inwestycyjnych sprzecznych z maklerskimi radami. Chyba już pora, bym na fali rekomendacji kupna wreszcie zrealizował zyski...