Jeden z prokurentów Cefarmu nie stronił od polityki. Drugi w przeszłości uniemożliwił prezesowi kierowanie firmą.
Arkadiusz Filipiuk doświadczenie w kierowaniu spółkami zdobywał jako członek zarządu Stołecznego Przedsiębiorstwa Transportu Handlu Wewnętrznego. Nie stronił też od polityki — w 1999 r. był wicedyrektorem departamentu budżetu i finansów w AWS-owskim resorcie skarbu. Dwa lata później kandydował do Sejmu z list Akcji Wyborczej Solidarność Prawicy, koalicji zawiązanej przed wyborami przez AWS i Ruch Odbudowy Polski. Zajął 16. miejsce. W 2002 r. chciał zostać radnym dzielnicy Żoliborz, tym razem już z listy Prawa i Sprawiedliwości. Nie powiodło się.
Grzegorz Żórawski to pracownik Cefarmu. Z naszych informacji wynika, że uchodził za prawą rękę Marka Zarakowskiego, poprzedniego jej prezesa, który odszedł z firmy w atmosferze skandalu. Za kadencji Janusza Barańskiego awansował na członka dwuosobowego zarządu. Wkrótce doszło jednak do konfliktu. Jak twierdzi były szef Cefarmu, Żórawski uniemożliwił mu na pewien czas kierowanie firmą, odwołując obie udzielone spółce prokury, a zaraz potem udając się na zwolnienie lekarskie.
Rada nadzorcza skłoniła Żórawskiego do złożenia rezygnacji. Poszedł na urlop, potem znów na zwolnienie. „Z posiadanych przez ministerstwo informacji wynika, że w okresie pełnienia funkcji prokurenta p. Żórawski był zdolny do pracy” — wyjaśnił nam w liście resort skarbu. Ministerstwo przyznaje też, że ustanowiona na jego rzecz prokura została odwołana cztery dni później „z powodu silnej reakcji społecznej”.