Warszawa, 3 października 2005 r.
W związku z artykułem Pawła Mazurkiewicza „Śpij spokojnie szara strefo”, opublikowanym w „Pulsie Biznesu” 6 września br., Ministerstwo Finansów uprzejmie wyjaśnia.
Art. 1 pkt 1 ustawy o kontroli skarbowej stanowi, że: „Celem kontroli skarbowej jest ochrona interesów i praw majątkowych Skarbu Państwa oraz zapewnienie skuteczności wykonywania zobowiązań podatkowych i innych należności stanowiących dochód budżetu państwa lub państwowych funduszy celowych”. Nie można zgodzić się z tezą autora, że praca wykonywana przez kontrolę skarbową nie obejmuje wykrywania negatywnych zjawisk występujących u podatników. Wręcz przeciwnie, ujawnianie naruszeń przez podmioty gospodarcze obowiązujących przepisów jest istotą działania kontroli skarbowej prowadzącą w efekcie końcowym m.in. do wypełnienia ww. ustawowego zadania, do jakiego kontrola ta została powołana, tj. troski o dochody budżetu państwa. Przykładem może być tutaj podjęte przez autora zagadnienie zatajania uzyskiwanych przychodów.
Sprawa nieujawnionych źródeł przychodów jest przedmiotem szczególnego zainteresowania kontroli skarbowej od lat. Znalazło to swój wyraz w powołaniu od 2004 r. w strukturach urzędów kontroli skarbowej wyodrębnionych komórek kontroli nieujawnionych źródeł przychodów, których głównym celem jest zwiększenie ilości i efektywności postępowań kontrolnych w ww. zakresie. Ponadto kontrola skarbowa wykonuje działania o charakterze prewencyjnym polegające m.in. na badaniu zagadnienia instalowania i wykorzystywania kas fiskalnych oraz na ujawnieniu i eliminowaniu zjawiska obrotu fikcyjnymi fakturami. Związane z tymi kontrolami czynności należą do szczególnie czasochłonnych i pracochłonnych. Jednostkowe ustalenia w tych kontrolach nie przynoszą wprost znaczących wyników finansowych. Oddziaływanie ich ma jednak efekty długofalowe poprzez zwiększenie liczby podatników prawidłowo wykonujących swoje obowiązki wobec budżetu państwa, a tym samym wzrost deklarowanych przez podatników wpływów budżetowych.
Ponadto informujemy, że w artykule posłużono się wybiórczo dobranymi danymi liczbowymi. Nie można na ich podstawie uzasadnić uogólnionego stwierdzenia o braku działań ze strony kontroli skarbowej, mających na celu wykrywanie negatywnych zjawisk. I tak przytoczona liczba jednego w 2004 r. wystąpienia o ujawnienie informacji objętych tajemnicą bankową dotyczyła konieczności uzupełnienia wiedzy o podatniku dopiero na etapie toczącego się postępowania karnego skarbowego. Natomiast w trakcie prowadzonych postępowań karnych skarbowych inspektorzy kontroli skarbowej wielokrotnie wykorzystywali informacje ustaleń dokonanych wcześniej, tj. pozyskane w trakcie samej kontroli skarbowej, w tym informacje stanowiące tajemnicę bankową.
W 2004 r. w toku 126 toczących się kontroli skarbowych wystąpiono 364 razy do instytucji finansowych o udzielenie informacji stanowiących tajemnicę bankową.
W podsumowaniu wyrażam pogląd, że opinia autora w sprawie pracy kontroli skarbowej nie odpowiada obiektywnemu stanowi rzeczy.
p.o. Zastępcy Dyrektora
Biura Komunikacji Społecznej Ministerstwa Finansów
Anna Adamkiewicz