Listy

TM
opublikowano: 2006-11-21 00:00

W piątek opublikowaliśmy komentarz Tadeusza Markiewicza poświęcony zaskakującym wynikom sondażu na pb.pl, dotyczącym podwyżek dla skarbówki. Przypomnijmy — po pierwszym dniu głosowania przewagę mieli ci, którzy twierdzili, że urzędnikom fiskusa wyższe wynagrodzenia na razie się nie należą. Po kilku dniach sytuacja się odmieniła — prawdopodobnie za sprawą zamieszczonego na stronie www.skarbowcy.pl wezwania do udziału w sondzie. Oto jeden z listów na ten temat.

Dobry wieczór Panie Redaktorze!

Wyniki sondy powinny być inne? Nie tego się Pan spodziewał? Jaki to piękny byłby tekst: chcą dostać podwyżkę, ale społeczeństwo uważa co innego. Nie wyszło, więc sonda została zamknięta. Zamknięta, mimo że różnica w wynikach między pierwszym dniem (kiedy gło-sowali „obiektywni” czytelnicy) a ostatnim dniem sondy (kiedy skarbowcy dokonali według Pana „manipulacji”) wyniosła Pańskim zdaniem 17 proc. na korzyść skarbówki. Nie tak jednak miało być.

Nieważne, że zdarzało się, iż nawet przedstawiciele pracodawców i Centrum Adama Smitha w tej sprawie stanęli po stronie skarbowców, wyrażając zdziwienie, że nie otrzymamy waloryzacji, mimo że inne grupy budżetówki tak. Takie głosy nie są jednak dobrymi głosami.

Pan Redaktor wie, że skarbowcy głosowali. Skąd? Przedstawiali się, deklarowali się, gdzie pracują? Nie! Wyniki były po prostu niezgodne z oczekiwaniami. A skoro tak, to po co było robić tę sondę? Co miała udowodnić, skoro wyniki były według Pana do przewidzenia? Pod jakie tezy tło miała stanowić? I dlaczego nie napisze Pan o wszystkich postulatach związkowców? Podwyżki i nic więcej. Czy nie zauważył Pan chociażby pierwszego postulatu: żądamy wprowadzenia spójnego, logicznego, prostego i stabilnego prawa podatkowego? Czy nie widział Pan innych postulatów? Czy może raczej nie chce Pan widzieć wszystkich aspektów tej trudnej sprawy? Szkoda, bo takiego podejścia można spodziewać się po dziennikarzu z bulwarówki, nie zaś z poważnej gazety biznesowej.

I jeszcze ta „mocno trzymająca państwową kasę” Z. Gilowska. Doprawdy? Czy nie widzi Pan czy nie chce widzieć, że ten upór Z. Gilowskiej dotyczy wyłącznie wąskiej grupy zawodowej, niemogącej w żaden sposób liczyć na wsparcie? Co za godna najwyższego uznania nieprzejednana postawa Pani Premier w imię naprawy finansów publicznych! Czy te 50 mln zł na 2007 r. dla skarbowców do naprawdę według Pana właściwy i obiektywny miernik trwania na straży taniego państwa? Czy rzeczywiście nie widzi Pan Redaktor miejsc, gdzie oszczędności mogłyby być wielokrotnie większe i przyniosłyby poprawę kondycji budżetu państwa? Ach, ta rzetelność dziennikarska

T. Ludwiński

przewodniczący RSK Pracowników Skarbowych

PS I tak odczuwam wielką wdzięczność za Pana tekst. Przecież mógł Pan dołożyć nam bardziej. Jak to zwykle robią dziennikarze, zwłaszcza z „Super Expressu” i „Faktu”. Ludzki z Pana człowiek.

Odpowiedź autora

W tej sprawie dostałem kilkanaście listów od skarbowców oburzonych moim komentarzem (co ciekawe, nie tekstem na 10 stronie, w którym opisałem, jak zamierzają protestować związkowcy). Olbrzymi w nich ładunek emocji. Dowiedziałem się, że jestem manipulatorem, redaktorkiem, którego powinno się zwolnić z pracy, podejrzanym o donosicielstwo i — co wynika z powyższego tekstu pana Lud-wińskiego — ślepcem, bo nie widzę (bądź nie chcę widzieć) tego, co związkowcy. Tak źle chyba ze mną nie jest (mam niedużą wadę wzroku), skoro w komentarzu poprosiłem, by przy okazji bitwy o podwyżki nie zapomnieć o stale aktualnym i nierealizowanym od wielu lat postulacie uproszczenia systemu podatkowego. I jeśli pan Ludwiński chce się doszukiwać w komentarzu jakiejś tezy, to tylko takiej.

Tadeusz Markiewicz