Mebli już nie robię

Adam Brzozowski
opublikowano: 2004-11-17 00:00

Howard Charney, jedna z najważniejszych osób w Cisco, opowiada, czym skutkuje chwila nieuwagi dla stolarza oraz czemu nie zajął się produkcją filmów.

„PB”: Na kogo Pan zagłosował w wyborach prezydenckich?

Howard Charney: Wróciłem z podróży do Stanów już po zamknięciu punktów do głosowania. Bardzo mi przykro, ale nie zdążyłem oddać głosu.

„PB”: A czy Amerykanie nie mają możliwości głosowania w wyborach przez internet, tak jak w niektórych krajach europejskich?

Nie wszystkie stany mają taką możliwość. Tylko w niektórych prawo umożliwia oddanie głosu on-line, lecz nie w wyborach federalnych. Moim zdaniem, najpierw powinno się rozpowszechnić technologie, zanim będzie możliwość zagłosowania w sieci. Nie może być tak, że jest to tylko przywilej bogatych i mających komputery.

„PB”: Był Pan współzałożycielem firmy 3Com, jednak na początku lat 90. odszedł Pan, by założyć własną spółkę. Podobno powodem odejścia z 3Com było zmęczenie, wypalenie. Dlaczego więc wrócił Pan do branżowego biznesu?

Założyliśmy 3Com w 1980 r. wraz z trzema wspólnikami. Firma zadebiutowała na giełdzie po czterech latach. Odnosiła sukcesy i osiągała obroty rzędu 750 mln USD rocznie. Jednak, w naszym odczuciu, sukces spółki przebiegał niezależnie od niej, mniej był skutkiem zakładanych celów działania. W końcu powstał konflikt między nami, o to, kto zajmie stanowisko prezesa. Ja nie kandydowałem, ale firma zaczęła się skupiać na wewnętrznych walkach między kandydatami, a nie na prowadzeniu biznesu ukierunkowanego na klienta. Stwierdziłem wówczas, że 3Com jest niezdrowym organizmem i zdecydowałem się — po 10 latach pracy — na odejście. Ponieważ byłem wówczas młodszy i pełen pomysłów, pozostawanie w próżni nie dawało mi satysfakcji. Wraz z kilkoma osobami zastanowiliśmy się, w którą stronę pójdzie rynek — okazało się, że jest nieograniczony popyt na wysoko wydajne sieci, które doprowadzą sygnał wprost do pecetów. I tak, przy udziale środków własnych, narodziła się firma Grand Junction Networks, która działała w latach 1992-95. Nasza wiedza i produkty okazały się potrzebne. Postanowiliśmy wprowadzić spółkę na giełdę. W tym samym czasie zainteresowało się nami Cisco, które wykupiło nasze akcje, zanim trafiły do publicznego obrotu. Nasze produkty stały się dla Cisco źródłem miliardowych obrotów.

„PB”: Jest Pan znany w branży IT jako wynalazca nowatorskich rozwiązań, choćby przełączników sieciowych nowej generacji. Jakie ma Pan nowe pomysły?

Mogę powiedzieć, jak generalnie widzę przyszłość technologii, ponieważ jeśli opowiem panu, nad czym trwają testy, moje rodzeństwo pewnie by mnie za to zabiło. W przyszłości każdy powinien mieć dostęp do dowolnej informacji z wybranego miejsca. Będzie można na przykład dzwonić z peceta oraz uruchomić przeglądarkę sieciową z telefonu komórkowego. Różnice między rozwiązaniami będą tylko fizyczne, nie będzie zaś różnic technologicznych. Wszystkie urządzenia będą zgodne z protokołem IP. Zatem staniemy się mobilnymi użytkownikami nie tylko bezprzewodowej sieci LAN, która obecnie przerywa połączenie po odejściu na więcej niż 100 metrów, ale będziemy korzystać z notebooków czy PDA w całym mieście. Będzie można z każdego miejsca zadać wyszukiwarce Google pytanie — kim był Kopernik. Przejdźmy do telewizji. W większości domów jest telewizor, a telefony mają szeroki zasięg. Proszę sobie wyobrazić, że za 10 lat będziemy mieli w każdym domu szerokopasmowy, dwukierunkowy dostęp do internetu, przez który będzie dostarczany nie tylko sygnał telewizyjny czy telefoniczny, ale także wideo i muzyka. Będziemy też korzystać w ten sposób m.in. z usług edukacyjnych i bankowych.

„PB”: Nigdy nie myślał Pan, żeby zmienić branżę i przejść np. do produkcji samochodów?

Przed w 3Com pracowałem w IBM. Ale tak — cała moja kariera to branża IT. Ludzie, z którymi rozmawiałem, zastanawiali się, czy nie powinniśmy zacząć robić czegoś w handlu detalicznym. Lecz wyznaję zasadę: trzeba robić to, na czym się znamy. Wejście w coś innego to recepta na klęskę i frustracje. Można owszem wyjść z produkcji sieci i robić filmy. Jest to może i ekscytujące, jednak nie tak jak sieci. Bo sieci to dobry, czysty biznes. Każde stulecie ma dochodowy biznes i tak XX wiek — to okres produkcji samochodów i budowy autostrad. A XXI wiek — to stulecie informatyki. Mieliśmy dużo szczęścia lub mądrości, że zdecydowaliśmy się na tę branżę.

„PB”: Ma Pan wiele oryginalnych zainteresowań. Wyrabia Pan meble, uczy się pilotażu...

Mebli od dawna nie robię. Kiedy mój syn był ośmioletnim chłopcem, poszliśmy do wesołego miasteczka. Po powrocie zabrałem się, mimo zmęczenia, za robienie krzeseł i stołu. W pewnym momencie, przez brak uwagi, odciąłem sobie czubek palca. Dostałem wówczas lekcję — trzeba uważać na to, co się robi. Przestałem robić meble, bo nie mam czasu na poświęcenie się stolarce i nie chcę też tracić kolejnych palców. A licencja pilota? Zająłem się tym, ponieważ jest to zajęcie, które zafascynowało wcześniej wielu moich przyjaciół. Dzięki lataniu można docierać do wielu odległych i niedostępnych miejsc. Poza tym, tamten chłopiec z historii o meblach ma dziś 32 lata i jest zawodowym pilotem helikoptera. Moje nowe hobby daje nam tematy do rozmów i zbliża nas do siebie.