Teraz przedstawię test, a później omówię inne sposoby jego wykorzystania w rozwoju osobistym pracownika oraz rozwoju całego zespołu.
Odpowiedz na pytania kwestionariusza, opisując osobę, z którą najtrudniej ci się pracuje. Zakreśl kółkiem cyfrę (na skali znajdującej się między parami przymiotników) najlepiej opisującą daną osobę i zanotuj ją w kolumnie wyników. Po zakończeniu zadania podsumuj kolumnę wyników w celu określenia LPC.
sympatyczny – 8 7 6 5 4 3 2 1 – niesympatyczny
życzliwy – 8 7 6 5 4 3 2 1 – nieżyczliwy
odrzucający – 1 2 3 4 5 6 7 8 – akceptujący
spięty – 1 2 3 4 5 6 7 8 – swobodny
zdystansowany – 1 2 3 4 5 6 7 8 – bliski
zimny – 1 2 3 4 5 6 7 8 – ciepły
wspierający – 8 7 6 5 4 3 2 1 – wrogi
nudny – 1 2 3 4 5 6 7 8 – interesujący
kłótliwy – 1 2 3 4 5 6 7 8 – zgodny
ponury – 1 2 3 4 5 6 7 8 – pogodny
otwarty – 8 7 6 5 4 3 2 1 – zamknięty
obmawiający za plecami – 1 2 3 4 5 6 7 8 – lojalny
niegodny zaufania – 1 2 3 4 5 6 7 8 – godny zaufania
rozważny – 8 7 6 5 4 3 2 1 – nierozważny
niemiły – 1 2 3 4 5 6 7 8 – miły
przyjemny – 8 7 6 5 4 3 2 1 – nieprzyjemny
nieszczery – 1 2 3 4 5 6 7 8 – szczery
uprzejmy – 8 7 6 5 4 3 2 1 – nieuprzejmy
Interpretacja wyniku końcowego LPC: Jeśli osiągnąłeś wynik 57 punktów lub mniej, oznacza to, że jesteś motywowany raczej zadaniowo. Jeśli uzyskałeś 64 punkty lub więcej, oznacza to, że jesteś bardziej nastawiony na relacje.
Tyle standardowe wykorzystanie testu, a teraz inne sposoby.
*** analiza grupowa ***
W tym celu każdy wypełnia po jednym kwestionariuszu dla każdego współpracownika biorącego udział w teście, w tym jeden dla siebie. Dzięki temu można porównać własne wyobrażenie o sobie z odczuciami osób z którymi spędzamy mnóstwo czasu i które dość dobrze nas znają.
Jeśli zespół szanuje swoich członków i nie występują w nim karierowe tarcia ambicjonalne, analiza wyników może zostać prowadzona poprzez osobiste rozmowy między pracownikami. Wymieniają oni wtedy między sobą przykłady zachowań, zdarzeń lub sytuacji, które skłoniły ich do wystawienia takiej a nie innej oceny danej cechy.
Jeśli członkowie zespołu nie są gotowi na samodzielną pracę nad sobą (głównie z powodu braku bezpieczeństwa życiowego, zawodowego, finansowego, a także generalnie podły charakter), analizę z każdym z pracowników oddzielnie i tylko dla jego kwestionariuszy przeprowadza szef zespołu.
*** analiza indywidualna autocoachingowa ***
W tym przypadku wypełniasz test dla każdego współpracownika oddzielnie. Przy każdym zaznaczeniu podając przykład lub kilka przykładów zachowań, sytuacji, zdarzeń które skłoniły cię do podjęcia takiego wyboru a nie innego. Nie dyskutujesz z tą osobą wyników. Celem tej analizy jest wydobycie niewypowiedzianych spięć, konfliktów, niechęci, sympatii, podziwu. Posłuży to do refleksji nad postrzeganiem osób z którymi współpracujesz oraz podjęcia działań mających na celu świadomy wysiłek w celu poprawienia relacji z niektórymi osobami. Może się bowiem okazać, że osoba która do tej pory nie miała twojej sympatii obiektywnie jest całkiem w porządku, a ktoś inny jest fałszywym przyjacielem i śliskim hipokrytą strugającym kołki za twoimi plecami.
Jeśli wyjdziesz na jedynego sprawiedliwego w całym zespole, świadczy to o tym, że alienujesz się od reszty pracowników. Nieważne czy słusznie, czy nie – wywyższając się, nawet nieświadomie, eliminujesz się z nieformalnej sieci komunikacji w firmie. Efekt tego zwykle jest taki, że zamykasz sobie drogę do awansu i innych menedżerskich przyjemności. Czy o to właśnie chodzi ci w pracy? Chyba nie. Czasem więc taka analiza ukaże, że jedynym rozsądnym wyjściem jest pożegnanie się z tą firmą i powrót na rynek pracy.
Więcej ciekawych tekstów dotyczących stylów komunikacji osobistej w środowisku biznesowym znajdziesz książka „Skuteczna komunikacja w biznesie” Cheryl Hamilton (Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011). Książka jest dostępna w cenie ze zniżką w e-księgarni www.ksiegarnia.pwn.pl. Wykorzystanie za wiedzą Wydawcy.
