Na Europejskim Kongresie Gospodarczym zwracano uwagę, że troska o środowisko nie może szkodzić konkurencyjności gospodarki.
Przyrządzimy wspólny koktajl paliwowy dla Unii Europejskiej. Skandynawia wniesie wodę, Francja — atom, Włochy, Hiszpania i Chorwacja — słońce, Niemcy — wiatr, a Polska — węgiel. To ciekawa wizja wspólnej polityki energetycznej UE, ale nie ma pewności, czy może zostać urzeczywistniona. Problemy energetyczne dominują wśród tematów i paneli III Europejskiego Kongresu Gospodarczego, który rozpoczął się poniedziałek w Katowicach. Nic dziwnego, ponieważ na forum UE dobiegają końca prace nad opracowaniem aktów wdrożeniowych wynikających z pakietu 3 x 20. Przypomnijmy: pakiet zakłada ograniczenie do 2020 r. emisji CO2 o 20 proc., zmniejszenie zużycia energii o 20 proc. oraz wzrost zużycia energii z odnawialnych źródeł z obecnych 8,5 do 20 proc. Energetyka będzie także jednym z priorytetów polskiej prezydencji w UE.
— W czerwcu mają być opublikowane obliczenia pokazujące, jaki wpływ na gospodarki poszczególnych krajów członkowskich może mieć realizacja pakietu klimatyczno-energetycznego 3 x 20 — mówił w poniedziałek Andrzej Kraszewski, minister środowiska.
Nie szkodzić
Minister spodziewa się, że te dane ochłodzą ambicje Unii, gdyż wielu polityków i komisarzy unijnych podkreśla, iż pakiet klimatyczny nie powinien być narzędziem destabilizacji ekonomicznej i utraty konkurencyjności. Nie powinien powodować ucieczki przemysłu do krajów, w których tego typu ograniczenia nie stanowią bariery i dzięki temu można produkować taniej.
— Czeka nas jeszcze sporo pracy, aby znaleźć właściwy kształt tego, co będzie ostateczną polityką unijną. Stanowisko rządu jest takie, że węgiel jest bardzo ważnym źródłem energii pierwotnej w Polsce, ponieważ zapewnia nam bezpieczeństwo energetyczne, ale chciałbym powtórzyć to, co już mówiłem wielokrotnie, że musimy szukać rozwiązań w innowacyjnej gospodarce niskoemisyjnej i w postępie — akcentował Andrzej Kraszewski.
Każdy sobie
W Katowicach podkreślano, że nie ma solidarności energetycznej w Unii Europejskiej. Cel polityki jest taki sam dla wszystkich państw Unii, a punkty startu różne. Przekonywano, że miks energetyczny powinien być liczony dla całej UE, a nie dla poszczególnych krajów. Przyjęcie zasady "wszystkim po równo" może spowodować powrót do Europy "dwóch prędkości".
Z dużym zainteresowaniem przyjęto wystąpienie Marka Serafina z PKN Orlen, który prognozowanie wielkości emisji i cen na coraz bardziej odległe terminy nazwał kreowaniem utopijnych wizji.
— Żadna grupa biurokratów z Brukseli nie jest w stanie wymusić takiego postępu technicznego, żeby można było w 2050 r. wszystkie potrzeby energetyczne zapewniać dzięki słońcu, wiatrowi, kukurydzy i być może rzepakowi. Za przedsiębiorców podejmuje się decyzje, które zmuszają do inwestowania w obszary kosztotwórcze, ale nie zapewniają rozwoju i podniesienia konkurencyjności. Czy rzeczywiście zdążamy w dobrym kierunku? — pytał Marek Serafin.