Polityczna kroplówka

Janusz Lewandowski
opublikowano: 2009-09-04 00:00

Wielka Brytania usiłuje się uwolnić od zarzutu, że wypuszczenie libijskiego terrorysty ma związek z pragnieniem uzyskania libijskiej ropy. Nie wiemy, czy to prawda. Niewiele wiemy też o kulisach niedoszłej transakcji stoczniowej z Katarem. Miała to być operacja wiązana, zawierająca pomysł na zamówienia statków i przewozy gazu, a nie tylko zapłatę 381 mln zł. Podobnie jak ratowanie stoczni w Rostoku i Wismarze z udziałem rosyjskich inwestorów i Gazpromu, na czym przed wyborami zależy Angeli Merkel.

Próby ratowania resztek przemysłu okrętowego w Europie skażone są przez głęboki kryzys żeglugowy, psujący rachunek ekonomiczny i wymuszający polityczną nadbudowę. Pojęcie "rynek kupującego" nabiera nowego, dramatycznego znaczenia. Pożądanym kupującym — z uwagi na nadwyżkę płynności — są państwowe fundusze z Kataru i Abu Zabi. Te zaś preferują inwestycje obiecujące transfer najnowszych technologii. Co tłumaczy zainteresowanie Porsche czy francuską grupą Vinci, ale też fiasko oferty Gdyni i Szczecina.

Nasze stoczniowe negocjacje trzeba było opakować w dodatkowe zachęty, by zwrócić uwagę inwestorów z Zatoki Perskiej, którym kłania się cała Europa. Mimo to nie wyszło! Co gorsza, każda następna próba ratowania stoczni musi uwzględniać państwową kroplówkę, odrobinę protekcji i dużo politycznej woli, co budzi zastrzeżenia przedsiębiorstw, które w kryzysie radzą sobie same…