Przeciw nieuczciwej konkurencji

MAREK PORZEŻYŃSKI prawnik z Kancelarii Prawnej Chałas i Wspólnicy
opublikowano: 14-08-2014, 00:00

KOMENTARZ PRAWNIKA

Konkurencja jako jeden z najważniejszych czynników wpływających na rozwój gospodarki powinna się cechować, oprócz wielu innych atrybutów, uczciwością. Dlatego w polskim porządku prawnym znajduje się miejsce dla ustawy z 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.

Czyny, jakim przeciwdziałać ma ustawa, najogólniej można scharakteryzować właśnie jako nieuczciwe, tzn. takie, które niekoniecznie będą sprzeczne z prawem, przez co rozumiemy czyny wchodzące w zakres czynów zabronionych, ale również takie, które są sprzeczne z powszechnie przyjętymi normami (ustawodawca posługuje się pojęciem „dobrych obyczajów”) oraz naruszają lub zagrażają interesowi innego przedsiębiorcy lub klienta. Ma ona na celu zatem ochronę interesów przedsiębiorców w przypadkach, gdy inne regulacje takiej ochrony zapewnić nie mogą. Może również pełnić rolę pomocniczą, łącznie z innymi przepisami prawa. Jest to szczególnie istotne z uwagi na dynamiczny wzrost ilości produktów i usług, jaki obecnie następuje i zagwarantowanie każdemu z uczestników obrotu równoważnej, przynajmniej w aspekcie prawnym, pozycji.

Aby lepiej zrozumieć, na czym polega protekcyjna funkcja wskazanej ustawy, trzeba się przyjrzeć sformułowaniu klauzuli generalnej czynu nieuczciwej konkurencji zawartego w art. 3 wspomnianej ustawy.

Czyny te to m.in. wprowadzające w błąd oznaczenia przedsiębiorstwa, fałszywe lub oszukańcze oznaczenia pochodzenia geograficznego towarów albo usług, wprowadzające w błąd oznaczenia towarów lub usług, naruszenie tajemnicy przedsiębiorstwa, nakłanianie do rozwiązania lub niewykonania umowy, naśladownictwo produktów, pomawianie lub nieuczciwe zachwalanie, utrudnianie dostępu do rynku, przekupstwo osoby pełniącej funkcję publiczną, a także nieuczciwa lub zakazana reklama. Pierwsze ze wskazanych powyżej kategorii czynów nieuczciwej konkurencji najczęściej znajdują zastosowanie w przypadku niezarejestrowanych znaków towarowych (również wzorów przemysłowych) lub pomocniczo dla oznaczeń chronionych na podstawie stosownych przepisów. Pozostałe odnoszą się również do nieuczciwych praktyk przedsiębiorców w stosunku do konsumentów.

Do uznania danej działalności za czyn nieuczciwej konkurencji wystarczy już samo zagrożenie takim czynem działalności jednego przedsiębiorcy przez drugiego.

Zagrożony przedsiębiorca ma do dyspozycji szeroki katalog roszczeń, w szczególności może żądać zaniechania niedozwolonych działań, usunięcia skutków niedozwolonych działań, złożenia jednokrotnego lub wielokrotnego oświadczenia odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie.

Oprócz powyższych roszczeń można również dochodzić naprawienia wyrządzonej szkody na zasadach ogólnych (czyli zgodnie z zasadami wyrażonymi w Kodeksie cywilnym), wydania bezpodstawnie uzyskanych korzyści, do których mogą się zaliczać nieuczciwie uzyskane zyski ze sprzedaży produktów naśladujących wyglądem produkty innego przedsiębiorcy, oraz zasądzenia odpowiedniej sumy pieniężnej na określony cel społeczny związany ze wspieraniem kultury polskiej lub ochroną dziedzictwa narodowego — jeżeli czyn nieuczciwej konkurencji był zawiniony.

Ważnym i przydatnym aspektem, który często jest pomijany w kontekście opisywania czynów nieuczciwej konkurencji, jest również możliwość skorzystania, oprócz wymienionych roszczeń cywilnoprawnych, z roszczeń natury prawnokarnej zagrożonych między innymi karą pozbawienia wolności, w niektórych przypadkach aż do 8 lat.

© ℗
Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych” i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Podpis: MAREK PORZEŻYŃSKI prawnik z Kancelarii Prawnej Chałas i Wspólnicy

Polecane

Inspiracje Pulsu Biznesu