KOMENTARZ PRAWNIKA
Premia frekwencyjna to świadczenie przyznawane pracownikom za pożądaną obecność w pracy. Celem jest zmotywowanie pracowników do unikania nieplanowanych nieobecności w pracy, przede wszystkim z powodu choroby lub — pisząc wprost — z powodu zwolnień lekarskich, którym pogorszenie stanu zdrowia niekoniecznie towarzyszy. W praktyce pracodawcy stosują zasadę, że jeden lub kilka dni nieobecności w danym miesiącu czy kwartale powodują utratę premii za cały ten okres.
Z istoty takiej premii wynika, że pracownik nie zachowuje do niej prawa w okresie pobierania wynagrodzenia chorobowego i zasiłku. Premia frekwencyjna wypłacona pracownikowi w okresie 12 miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym zachorował, podlega więc wliczeniu do przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia stanowiącego podstawę wymiaru wynagrodzenia chorobowego i zasiłku. Wielu pracodawców nie ma świadomości tego mechanizmu.
W konsekwencji, pracownik, który zachoruje, co prawda nie otrzyma premii frekwencyjnej w danym okresie premiowania, ale część premii, które poprzednio dostał z tego tytułu, powinna zostać wypłacona w wynagrodzeniu chorobowym lub zasiłku. Im dłużej będzie chorował, tym większą część premii „odzyska” w wynagrodzeniu chorobowym lub zasiłku.
A zatem, czy premia frekwencyjna spełnia swoją funkcję? W praktyce bowiem, tracąc premię, pracownik otrzymuje zbliżoną kwotę zasiłku lub wynagrodzenia chorobowego. W skrajnym wypadku może się okazać, że pracownikowi, który zachorował i utracił prawo do premii frekwencyjnej w danym okresie, bardziej będzie opłacało się przedłużać zwolnienie, niż wracać do pracy po kilku dniach choroby.
Z drugiej strony powstaje wątpliwość, czy sam fakt, że premia frekwencyjna z poprzedniego okresu premiowego zostanie wliczona do wynagrodzenia chorobowego albo zasiłku w kolejnym okresie premiowym, powoduje, że pracodawca może w ogóle nie wypłacać premii w tym okresie? Jak to się ma do przepisów o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa? Ich celem jest zapewnienie, że w razie choroby pracownik otrzymuje wynagrodzenie (lub zasiłek) co do zasady niższe nie więcej niż o 20 proc. od wynagrodzenia, które otrzymywałby, gdyby nie chorował. Stosowanie premii frekwencyjnej może przeczyć tej zasadzie, bo w okresie premiowym, w którym pracownik był nieobecny, otrzymuje on 80 proc. wynagrodzenia (uwzględniającego premię frekwencyjną) tylko w czasie choroby. Za pozostałą część okresu premiowego otrzymuje pensję zasadniczą i ewentualnie inne składniki wynagrodzenia, ale nie otrzymuje premii frekwencyjnej. W efekcie jego wynagrodzenie w okresie premiowym, w którym chorował, może okazać się niższe niż 80 proc. wynagrodzenia za odpowiedni okres, w którym nie chorował, a to przeczy funkcji przepisów zasiłkowych.
Ze stosowaniem premii frekwencyjnej wiąże się jeszcze wiele innych wątpliwości, np. zagadnienia związane z dyskryminacją ze względu na stan zdrowia czy rodzajami nieobecności, za które można odebrać tę premię. Uzależnienie świadczeń premiowych od braku nieobecności wiąże się z wieloma pułapkami. Mimo to, naszym zdaniem, warto premiować pracowników, którzy pracują więcej niż ich koledzy. Wprowadzając podobne regulacje, należy jednak rozważyć wszelkie za i przeciw. © Ⓟ