Najpierw zła wiadomość dla podatników. Rząd, mimo odejścia Zyty Gilowskiej, nie rezygnuje z uszczelniania systemu podatkowego i walki z nadużyciami. Tym zamiarom można by przyklasnąć, gdyby nie to, że w praktyce oznaczają one większe obciążenia podatkowe. Za walkę z mafią paliwową zapłacą ogrzewający domy olejem opałowym. To prawda, że zrównanie akcyzy na olej opałowy i napędowy wyeliminuje nadużycia, ale razem z olejem opałowym, bo obrót nim stanie się nieopłacalny.
Podobną filozofię widać przy zapowiadanym ograniczeniu zjawiska samozatrudnienia. Myśl, że niektórzy pracownicy znaleźli furtkę prawną, by płacić niższe podatki, a pracodawcy — by obniżyć koszty pracy, wydaje się resortowi finansów nie do zniesienia (skądinąd zabawne, że rząd, który deklaruje walkę o zmniejszenie klina podatkowego, jako argument przeciwko samozatrudnieniu podaje, że pracodawcy obniżają sobie w ten sposób koszty pracy). Znowu pojawia się więc prosta recepta — równamy podatki w górę, a samozatrudnieni mają wrócić na etat i solidarnie płacić wyższe podatki.
A teraz zła wiadomość dla rządu. Ograniczenie zjawiska samozatrudnienia nie uszczelni systemu podatkowego ani nie zlikwiduje nadużyć. Ba, nie przyniesie nawet znacząco wyższych wpływów podatkowych, na co, zdaje się, skrycie liczy rząd. Szara strefa jest najczęściej efektem wysokich i skomplikowanych podatków. Jeśli każe się podatnikom płacić większe daniny, na pewno się jej nie zlikwiduje. Ci, którzy chcieli sobie obniżyć podatki przez samozatrudnienie, teraz poszukają innych, pewnie już nielegalnych sposobów na obniżenie obciążeń podatkowych. Szara strefa zamieni się w czarną. Skutek będzie więc odwrotny do zamierzonego, ale do tego powinniśmy się już przyzwyczaić.