Podział usług faktoringowych
1. Ze względu na umiejscowienie ryzyka wypłacalności kontrahenta, czyli kto ponosi konsekwencje finansowe, jeśli dłużnik nie zwróci należności
- Faktoring niepełny — faktor nie przejmuje na siebie ryzyka braku zapłaty. Usługa ta jest popularna z racji stosunkowo prostych procedur oceny ryzyka.
- Faktoring pełny — faktor przejmuje na siebie ryzyko braku zapłaty. Ta forma jednak, przy trudnościach w znalezieniu wystarczających danych o odbiorcach, bywa często niedostępna.
- Faktoring mieszany — jest kompilacją dwóch wymienionych powyżej usług. Skomplikowany proces analiz i uzgodnień powoduje, że ta forma faktoringu występuje dość rzadko.
2. Ze względu na moment otrzymania środków za sprzedaną faktorowi wierzytelność
- Faktoring zaliczkowy — finansowanie dokonuje się na zasadzie wypłaty określonej procentowo wartości wierzytelności już w momencie jej wykupu przez faktora. Ta forma obsługi operacji faktoringowych cieszy się dużą popularnością na polskim rynku.
- Faktoring wymagalnościowy — kwota wierzytelności jest przelewana na konto faktoranta w dacie określonej na fakturze. Z tej for- my faktoringu korzystają głównie klienci o silnym i stabilnym cash flow, poszukujący jednak pewnego zabezpieczenia przed jego destabilizacją. Jest to również pewna forma zabezpieczenia się przed ryzykiem braku zapłaty.
3. Ze względu na sto- pień doinformowania dłużnika o przeniesieniu wierzytelności
- Faktoring cichy — odbiorca nie zostaje powiadomiony o objęciu obrotu handlowego. Ta forma poszukiwana jest przez przedsiębiorców, którzy boją się o jakiekolwiek naruszenie relacji z odbiorcami.
- Faktoring jawny — dłużnik jest informowany o sprzedaży wierzytelności faktorowi.
4. Ze względu na miejsce działalności podmiotów uczestniczących w transakcji objętej usługą
- Faktoring krajowy.
- Faktoring w obrocie międzynarodowym.
Usługi towarzyszące faktoringowi
- Inkaso należności — pobieranie zapłaty od odbiorcy na rzecz faktoranta i przekazywanie otrzymanych środków klientowi wraz z niezbędnymi informacjami o zgodności zapłaty. Stosuje się je w przypadku, gdy przedsiębiorca obawia się, że przyjmowanie należnej od odbiorcy zapłaty może powodować trudności lub ryzyko. Faktor prowadzi wtedy w imieniu klienta czynności związane z inkasem, w szczególności zaś ściąga należności, rozlicza otrzymane płatności, kontroluje terminowość zapłaty i sporządza raporty o stanie rozliczeń z kontrahentami. W przypadku opóźnień w zapłacie podejmuje czynności przedwindykacyjne lub windykacyjne.
- Zarządzanie należnościami — prowadzenie ksiąg handlowych, pilnowanie terminów spłat środków od odbiorców, monitowanie w przypadku braku zapłaty oraz pobieranie należnych za opóźnienie odsetek. Istotne jest jednak to, że wierzytelności są przejmowane do obsługi przed terminem płatności.
- Windykacja — zarządzanie przez faktora przeterminowanymi należnościami klienta o okresie opóźnienia zapłaty nie przekraczającej 120 dni i prowadzenie w jego imieniu czynności związanych z windykacją i inkasem należnej zapłaty. Faktor profesjonalnie negocjuje warunki i terminy spłaty wierzytelności, podejmuje czynności prawne mające na celu odzyskanie wierzytelności i sporządza raporty o stanie rozliczeń z kontrahentami w umówionych zakresach czasu.
- Poręczenie zapłaty — usługa bezkosztowa w przypadku faktoringu międzynarodowego. O poręczenie zapłaty występuje faktor zagraniczny, który negocjuje w swoim kraju warunki umowy faktoringu eksportowego do Polski. Faktor czasami odwraca kolejność, jeśli wie, że dobry polski importer sygnalizuje potrzebę poprawy warunków umowy handlowej. Faktoring jest bardzo elastyczny w przypadku takich umów, nie ma sztywnych procedur. Pozwala np. wydłużyć termin spłaty.
- Finansowanie kontraktów — finansowanie umów handlowych z terminem dłuższym niż 180 dni. Faktor wykupuje bezsporne wierzytelności handlowe odbiorcy z datą zapłaty określoną w przyszłości, płatną jednorazowo lub w ratach, z przejęciem lub bez przejęcia ryzyka wypłacalności kontrahenta.