Trzy scenariusze dla PKM Duda

Adrian Boczkowski
opublikowano: 2009-03-10 00:00

Wejście funduszy private equity to dobre rozwiązanie. Wegetacja jest gorsza niż upadłość.

Akcje PKM Duda były na przełomie roku uważane przez wielu inwestorów i analityków za bardzo ciekawą propozycję. Trzecia pod względem przychodów krajowa grupa z branży mięsnej szybko się rozwijała, a jej wskaźniki giełdowe spadły do — wydawałoby się — atrakcyjnych wartości (kurs zjechal w rok o 85 proc.). Prezes kilka razy zapewniał, że w PKM Duda nie ma problemu opcji walutowych, a już na pewno tych spekulacyjnych (przy rosnącej niemocy złotego pogrążyły one już wiele firm). To cieszyło w sytuacji, kiedy złoty mocno się osłabiał, a eksport żwawo rósł. Kurs spadł jednak o kolejne 50 proc.

W połowie lutego wyszło na jaw, że PKM Duda ma opcje walutowe. Okazało się, że na koniec grudnia ujemna wycena wszystkich wystawionych opcji wynosiła 77,8 mln zł. Symetryczne złożenia opcji, które służą eliminacji ryzyka kursowego, nie obciążyły jednak wyniku finansowego. Pozycje spekulacyjne obniżyły kwartalny zysk o 34,1 mln zł, choć i tego nie widać na pierwszy rzut oka. Spółka przeszacowała bowiem w górę nieruchomości inwestycyjne na kwotę o 1 mln zł większą, więc papierowy zysk netto w ogóle przez opcje nie ucierpiał.

Realne problemy jednak nie zniknęły. Krótkoterminowe zobowiązania wzrosły w rok o 75 proc., do 516,7 mln zł. Duża część z nich to kredyty, które w najbliższych kilku miesiącach trzeba będzie spłacić. W kasie spółki było na koniec roku 17,5 mln zł. Przed PKM Duda rysują się więc trzy główne scenariusze rozwoju sytuacji, w tym upadłość. Byłby to skutek problemów Dudy z terminowymi spłatami kredytów. Wtedy postawienie przez jakikolwiek bank zobowiązań Dudy w stan wymagalności uruchomiłoby śnieżną kulę.

Prawdopodobieństwo takiej kolei rzeczy zwiększa ujemna wycena opcji walutowych, która przy obecnym kursie może wynosić ponad 150 mln zł. Konieczność dopłacania depozytów zabezpieczających wyciąga płynność ze spółki, a ewentualny ekwiwalent w postaci np. ustanowienia zastawu na majątku firmy obniża jej rating kredytowy. W obecnej sytuacji rynkowej banki nie są jednak skore do pogrążania dużych klientów, bo musiałyby zawiązać rezerwy na "trudne" aktywa i zwiększać potrzeby kapitałowe. Na dodatek Duda to dobry klient.

Spółka zostawiła bankom w zeszłym roku 18,9 mln zł odsetek (107 proc. więcej niż w 2007 r.), zaciągając 186,1 mln zł nowych kredytów. Dlatego można spodziewać się rolowania kredytów na kolejne okresy. Należy się jednak liczyć z tym, że marża banków będzie już wyższa, co podniesie koszty finansowe. Przy scenariuszu przetrwania spółki w obecnym kształcie i strukturze akcjonariatu nie można liczyć na powodzenie emisji akcji po 1,1 zł w przyszłym kwartale (miała przynieść 105 mln zł). PKM Duda powinien skupić się w tym scenariuszu na ściąganiu krótkoterminowych należności. Ponad 220 mln zł z tego źródła może uratować płynność, podobnie jak potencjalna sprzedaż części majątku i negocjacja warunków spłaty zobowiązań opcyjnych.

Za bazowy można jednak uznać scenariusz, w którym pozagiełdowe fundusze private equity dofinansują spółkę np. 200 mln zł, obejmując akcje po 1 zł (to nominał, więc cena emisyjna nie może być niższa). W kilkuletniej perspektywie miałyby możliwość uzyskania sporej stopy zwrotu i zagwarantowania sobie wypłaty dywidendy. Rodzina Dudów mogłaby objąć akcje za kolejne kilkadziesiąt milionów złotych. Choć doszłoby do przetasowania w akcjonariacie i pojawiła się perspektywa wejścia za kilka lat inwestora branżowego, to spółka mogłaby skupić się na swojej działalności podstawowej.

Dla inwestorów, którzy nie sprzedali akcji Dudy lub właśnie je nabyli, przyszłość nie musi być taka zła, jak się wydaje. W przypadku upadłości praktycznie pewny jest układ z wierzycielami, bo spółka generuje gotówkę. Zobowiązania zostałyby więc zredukowane, a firma kontynuowałaby działalność. Program uzdrawiania finansów powinien zdecydowanie pozytywnie wpłynąć na kurs akcji. Objęcie akcji przez fundusze private equity byłoby jeszcze lepszą informacją (toczą się właśnie rozmowy w tej sprawie). Przy spłacie dużej części kredytów wyraźnie poprawiłyby się wskaźniki zadłużenia, a o kilka milionów złotych zmniejszyłyby się koszty finansowe. To oraz rosnąca sprzedaż mogłyby sprawić, że zysk na akcję wcale nie byłby dużo niższy niż obecnie, a wartość księgowa na walor powinna utrzymać się powyżej 2 zł. Najgorszym wariantem dla posiadaczy akcji jest wegetacja i brak zmian. Szybko rosnące koszty obsługi zadłużenia zjadałyby zyski, a permanentne ryzyko utraty płynności odstraszałoby inwestorów.