Zarobić czy się pobawić? Jeśli ma się zamiłowanie do ciężkiego treningu, talent i umiejętności, to naturalnie — zarobić! Bo ze snookera da się dostatnio żyć...
Od lat najlepsi na świecie są Brytyjczycy. Mistrzem globu w 2003 roku został Walijczyk Mark J. Williams. Szacuje się, że snookerowe turnieje przyniosły mu do tej pory ponad 1,8 mln funtów (ponad 11,1 mln zł). Szkot Stephen Hendry, siedmiokrotny mistrz świata, zgromadził już na koncie ponad 5,5 mln funtów (przeszło 34,6 mln zł)! Są i koszta.
W pocie czoła
— Zawodowcy ćwiczą dziennie po 6-8 godzin. Większość profesjonalnych snookerzystów nie pokończyło nawet szkół... Trening, trening i trening — tłumaczy Jarosław Kowalski, drużynowy mistrz Polski i wielokrotny medalista mistrzostw indywidualnych.
Do światowej czołówki jeszcze długo żaden polski zawodnik nie dołączy.
— Żeby mieć gracza formatu mistrzowskiego, potrzebujemy 15, może 20 lat — ocenia Jarosław Kowalski.
Dlaczego? Brakuje programu treningowego i — przede wszystkim — młodych zawodników, którzy poświęcą wszystko dla snookera. Z ryzykiem, że wielki wysiłek może zaowocować tylko brylowaniem w świetlicy.
— Na początku najważniejsze są częste gry: lepiej sześć razy po godzinie niż jednorazowy trening sześciogodzinny — dorzuca Jarosław Kowalski.
Snooker to i pewna gimnastyka dla umysłu, gdyż przypomina niekiedy grę w chowanego.
Polskie odbicie
Najlepsi nasi snookerzyści zarabiają zaledwie po kilkanaście tysięcy złotych rocznie. Nie ma ani tradycji, ani sponsorów, ani reklamy snookera — także dlatego, że polskie media ignorują ten sport. Trzy lata temu ten rodzaj bilarda znalazł się na pierwszym miejscu oglądalności na Wyspach Brytyjskich, wyprzedzając piłkę nożną i krykieta!
— Dopiero na początku lat 90. zaczęły się w Polsce pojawiać kluby bilardowe — głównie w największych miastach. Dziś jest ich już sporo, choć nadal dominują lokale ze stołami do pool bilarda — przypomina Jarosław Kowalski.
Kiedy już opowiedzieliśmy o ciężkiej doli zawodowego snookerzysty, to powiedzmy nareszcie i to, że amatorskie granie jest przyjemnym i dość tanim hobby.
— Kij do snookera da się kupić za 250-300 zł, a godzina wynajęcia stołu kosztuje około 20 zł. Każdy może się w to bawić! — zachęca Jarosław Kowalski.
Snooker stanowi dla gracza większe wyzwanie niż pool. Jest trudniejszy, ale sporą zachętą bywa to, że gracze szybko czynią postępy.
Nasz champion
Polski bilard ma jednak swego guru. Bogdana Wołkowskiego, aktualnego mistrza świata w trikach na stole snookerowym.
— To mój czwarty z rzędu tytuł... I trzykrotnie byłem najlepszy w mistrzostwach rozgrywanych na stole do poola. Zacząłem grać w roku 1991, pierwsze sukcesy przyszły po roku... Zainteresowanie moimi sukcesami wydaje się duże, ale nadal grono zawodników pokazujących triki i uprawiających bilard artystyczny jest stosunkowo szczupłe — opowiada Bogdan Wołkowski.
Bilard artystyczny nie należy do najbardziej popłatnych. Średnio za start w mistrzostwach świata zawodnik dostaje jakieś 3 tys. dolarów (około 12 tys. zł). Więcej grosza można wygrać na przykład na zawodach w USA — tam zwycięzca inkasuje nawet 25 tys. dolarów!
Ale do apanaży takiego krezusa jak Hendry — daleko!