Ośmiu autorów eksploatuje odwieczny temat osoby własnej.
Agnieszka Borkowska w syntetyczny sposób portretuje się przy pracy, kreując atmosferę intymnej kobiecości. Anna Leśniak patrzy na siebie jak na twórcę, ale też tworzywo. Polemizuje ze stereotypem wyobrażania kobiety w malarstwie. Katarzyna Kamińska przedstawia postać skupioną na intymnych doznaniach. Aleksandra Waliszewska maluje siebie w wyizolowanych przestrzeniach. Monika Jurkiewicz stara się odnieść do tych szczególnych momentów w życiu człowieka, które przynoszą możliwość wyjścia poza to, co trudne do zaakceptowania. Arkadiusz Karapuda ukazuje ten sam problem, ukrzesławiając siebie jako umowny symbol ograniczenia i zniewolenia. Tematem dla Izabeli Maciejewskiej jest metamorfoza, transgresja i tożsamość płci. Bartłomiej Jarmoliński patrzy na siebie w kontekście bliskiej mu kobiety.
Każdy autor traktuje ten sam temat inaczej. Kobiety bardziej są skupione na sobie, mężczyźni szukają mocniej kontekstu rzeczywistości.
Agnieszka Gniotek
redaktor Artinfo.pl, portalu rynku sztuki