Certyfikatorzy mogą ubiegać się o akredytację w zakresie oceny projektów dotyczących redukcji emisji gazów cieplarnianych.
Od 1 stycznia 2005 r. rusza handel emisjami gazów cieplarnianych dla krajów unijnych. Program ten został ustanowiony przez dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europejskego i Rady z 13 października 2003 r. Handel uprawnieniami do emisji wymaga między innymi, aby przedsiębiorstwa objęte dyrektywą sporządzały roczne raporty zawierające szczegółowe zestawienia ilości wyemitowanych gazów.
— Przepisy protokołu z Kioto nakładają na Polskę zobowiązania do redukcji emisji gazów cieplarnianych o 6 proc. w latach 2008-12 w stosunku do poziomu emisji w roku bazowym 1988 — przypomina Wojciech Jaworski, dyrektor Departamentu Instrumentów Ochrony Środowiska w Ministerstwie Ochrony Środowiska.
Nowa rola
Dyrektywa nakłada też obowiązek weryfikacji raportów przez niezależnych weryfikatorów. Stwarza to nowe perspektywy działań przed jednostkami certyfikacyjnymi — bo one właśnie taką rolę mogą pełnić. Najpierw jednak muszą zdobyć akredytację np. Panelu ds. Zmian Klimatycznych ONZ.
— Jedna z największych organizacji zrzeszająca firmy i instytucje zainteresowane handlem emisjami – IETA (International Emission Trading Association) zwraca uwagę na konieczność ustanowienia jednolitych zasad akredytacji weryfikatorów w celu zapewnienia wiarygodności i przejrzystości całego procesu. Sugerowane przez IETA zasady akredytacji powinny być oparte na ISO Guide 65 i wzajemnie akceptowane przez poszczególne kraje członkowskie — wyjaśnia Wojciech Piskorski, audytor wiodący Det Norske Veritas Poland, jednostki która uzyskała akredytację od Panelu ds. Zmian Klimatycznych ONZ w zakresie walidacji projektów CDM.
Ocena raportów
Protokół z Kioto przyjął dwa projekty: CDM (Mechanizm Czystego Rozwoju) oraz IJ (Mechanizm Wspólnego Wypełniania Zobowiązań). Pierwszy umożliwia krajom uprzemysłowionym inwestycje w projekty przynoszące redukcję emisji w krajach rozwijających się, drugi — krajom uprzemysłowionym inwestycje w innych krajach uprzemysłowionych. Zadaniem certyfikatorów jako weryfikatorów będzie przeprowadzenie walidacji tych projektów czyli ich oceny.
W Polsce nie ma jeszcze narodowego planu alokacji uprawnień. ale ostateczny termin złożenia projektu zmierzającego do jego opracowania przez kraje kandydujące do akceptacji Komisji Europejskiej upływa z dniem akcesji.