Czas inwestycji

Martyna Mroczek
18-12-2007, 00:00

Nowy Rok to czas postanowień. Obok tych klasycznych (rzucę palenie, schudnę, wreszcie posprzątam piwnicę), warto pomyśleć o inwestowaniu.

Rynek oferuje dziś tyle możliwości, że z pewnością każdy znajdzie na nim coś dla siebie. A efekty mogą być imponujące. Należy pamiętać, że im większe ryzyko, tym więcej można zarobić, a ryzykowne produkty zazwyczaj opłacają się przy inwestycjach o długim horyzoncie czasowym. Kto ma dosyć nerwów na co dzień, może postawić na lokaty bankowe czy obligacje. To instrumenty o gwarantowanym, określonym (prawdę mówiąc raczej niezbyt wielkim) zysku.

Kto ma ochotę zaryzykować, może zainteresować się akcjami, kontraktami terminowymi czy opcjami. Coraz większy jest wybór popularnych w naszym kraju funduszy inwestycyjnych — od najbezpieczniejszych, takich jak fundusze rynku pieniężnego czy obligacji, po najbardziej agresywne fundusze akcji. Są też fundusze o umiarkowanym stopniu ryzyka i średnich potencjalnych zyskach — fundusze zrównoważone czy stabilnego wzrostu. A może spróbować produktów strukturyzowanych, bazujących na różnych indeksach, surowcach i opcjach? Jest jeszcze rynek nieruchomości — zastanowimy się, czy to nadal opłacalna inwestycja.

Żeby zarabiać, nie trzeba być od razu urodzonym inwestorem. W wyborze produktów finansowych pomoże doradca finansowy lub o ich losach zadecyduje makler. Banki także czekają na chętnych do zarabiania, oferując coraz bardziej zaawansowane usługi w ramach private banking, czyli bankowości prywatnej.

Na rok 2008 przewidziane są m.in. całkowite zaćmienie słońca, Mistrzostwa Europy w piłce nożnej i olimpiada w Pekinie. My proponujemy nadchodzący rok nazwać rokiem inwestycji.

SŁOWNICZEK INWESTORA

Akcje

— spółka akcyjna jest własnością akcjonariuszy. Każdy, kto posiada choćby jedną akcję spółki, jest właścicielem cząstki jej majątku. Jako współwłaściciel spółki każdy akcjonariusz ma wynikające z tego prawa majątkowe.

Bony skarbowe

— krótkoterminowe papiery wartościowe emitowane przez skarb państwa, których termin wykupu nie przekracza jednego roku.

Instrumenty bazowe

— instrumenty finansowe, takie jak akcje, obligacje, wysokość stopy procentowej, wartość indeksu giełdowego.

Instrumenty pochodne

— (derywaty) rodzaj papierów wartościowych, instrumenty finansowe, których wartość uzależniona jest od wartości instrumentów bazowych.

Kontrakty terminowe

— transakcje finansowe, w których przedmiotem obrotu nie są fizyczne przedmioty bądź papiery wartościowe, lecz umowy (kontrakty) na transakcje, które zostaną wykonane w przyszłości. Cena na produkt, o którym jest mowa w umowie, jest określana już w momencie zawarcia umowy. Do kontraktów terminowych zaliczamy: futures, forward i Forward Rate Agreement (FRA).

Obligacje

— jeden z rodzajów papierów wartościowych. Stwierdza, że emitent jest dłużnikiem obligatariusza i zobowiązuje się określonego świadczenia wobec niego. Obligacje mogą być emitowane przez skarb państwa, korporacje (mogą być wtedy dopuszczane do obrotu giełdowego) bądź np. gminy lub miasta (obligacje komunalne albo municypalne).

Opcje

— jeden z rodzajów instrumentów pochodnych. Kontrakt pomiędzy wystawcą a nabywcą, dający temu drugiemu prawo do kupna (lub sprzedaży) określonej ilości instrumentu podstawowego (np. waluty czy akcji) w określonym terminie i po z góry ustalonej cenie.

Papiery komercyjne

— nieskarbowe papiery dłużne emitowane w celu uzyskania środków finansowych. Papiery komercyjne sprzedawane są w ramach programów, które określają maksymalną wielkość jednorazowej emisji. Instrumenty te oferowane są w kilku formach prawnych: weksle, obligacje, bankowe papiery wartościowe oraz listy zastawne.

Produkty strukturyzowane

— instrumenty finansowe, których cena jest uzależniona od wartości określonego wskaźnika rynkowego (np. kursu akcji lub koszyków akcji, wartości indeksów giełdowych, kursów walut). Są emitowane przez instytucje finansowe, najczęściej banki lub domy maklerskie. Emitent produktu strukturyzowanego zobowiązuje się w stosunku do nabywcy (inwestora), że w terminie wykupu instrumentu wypłaci mu kwotę rozliczenia, kalkulowaną według określonego wzoru. Formuła określająca zasady wypłaty ułatwia posiadaczom takich instrumentów śledzenie bieżącej wartości danego instrumentu.

Swap

— jeden z pozagiełdowych instrumentów pochodnych. Umowa pomiędzy dwoma podmiotami na wymianę przyszłych przepływów pieniężnych. Określa, jak ma wyglądać rozliczenie, oraz kiedy mają nastąpić przepływy.

Terminowa umowa na przyszłe dostawy

— instrument walutowy umożliwiający sprzedaż lub zakup danej ilości waluty obcej w określonym momencie w przyszłości — od jednego miesiąca do jednego roku — przy określonym kursie wymiany. Instrument ten chroni nabywcę przed ryzykiem wynikającym z fluktuacji kursów.

Transakcja opcyjna

— instrument walutowy, w którym kupujący ma prawo, lecz nie zobowiązanie, do zakupu normalizowanej ilości waluty obcej w danym dniu po danej cenie.

Transakcje terminowe

— instrument walutowy, przy użyciu którego jedna strona może zakontraktować zakup lub sprzedaż standardowej ilości waluty obcej o określonej cenie z terminem wygaśnięcia ustalonym na trzecią środę stycznia, marca, kwietnia, czerwca, lipca, września, października i grudnia.

Warrant

— jedna z kategorii instrumentów pochodnych. Jego cena zależy od ceny lub wartości tzw. instrumentu bazowego. Instrumentem tym może być papier wartościowy, waluta, wskaźnik ekonomiczny (np. indeks, stopa procentowa) lub inna wartość.

Najgłupsza transakcja w dziejach

A właściwie dwie transakcje. Najpierw Holendrzy kupili Manhattan od tamtejszych Indian za rozmaite ozdoby warte około 24 dolarów w dzisiejszych pieniądzach. Warto dodać, że gdyby te 24 dolary zainwestowano wtedy na procent porównywalny ze średnią dla bonów skarbowych USA, to dziś byłyby warte około 250 mld dolarów. A wartość całego Manhattanu szacuje się na 200 mld dolarów. Potem jednak Holendrzy w 1674 r. oddali położony na wyspie Mahattan Nowy Amsterdam (obecnie Nowy Jork) Brytyjczykom w zamian za niemal bezludny i pozbawiony znaczących bogactw naturalnych Surinam (znany dzisiaj jako Gujana Holenderska).

Gorączka złota

W połowie XIX wieku Kalifornia miała burzliwą historię. Najpierw część Meksyku, potem osobne państwo, wreszcie część USA. To właśnie tu, nad rzeką American, pracownik farmy znalazł samorodek złota. Na wieść o tym handlarz Samuel Brannan z San Francisco wykupił wszystkie szpadle i sita w okolicy, które następnie sprzedawał licznym poszukiwaczom złota kilkadziesiąt razy drożej. W ten sposób Brannan w ciągu kilku tygodni zarobił 36 tys. dol. (licząc w cenach konsumenckich byłoby to obecnie prawie milion dolarów).

Jak zarobić na mięczakach

Perły są wytworem mięczaków — małży morskich. Wykorzystywane były jako cenna ozdoba już w starożytnym Egipcie. Najsłynniejszymi wielbicielkami pereł były m.in. Grace Kelly, Audrey Hepburn, Marilyn Monroe, Liz Taylor, Coco Chanel. Największa tzw. perła jubilerska — o regularnym kształcie i jednolitej barwie — waży 121 gramów. Jednak bywają prawdziwe perły-giganty. W 1934 r. pewien filipiński poławiacz pereł znalazł w pobliżu wyspy Palawan dość paskudny w kształcie okaz, który ważył aż 6,4 kg. Perła dwa lata później trafiła do niejakiego Wilbura Cobba za uratowanie życia syna naczelnika wyspy. W 1980 r. sprzedano ją za 200 tys. USD jubilerowi w Beverly Hills. W 1999 r. perłę-olbrzyma wystawiono na sprzedaż za 40 mln USD.

Najbogatszy człowiek w historii

Był nim John D. Rockefeller. Jego majątek w chwili śmierci był wart, w przeliczeniu na dzisiejszą walutę, około 196 mld dol. Dla porównania: Bill Gates ma majątek szacowany na 69 mld dol. Pierwszą inwestycją Johna Rockefellera była pożyczka 50 dolarów sąsiadowi na 7 procent. Rockefeller miał wtedy 7 lat.

© ℗
Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych” i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Podpis: Martyna Mroczek

Polecane

Inspiracje Pulsu Biznesu

Puls Biznesu

Nieruchomości / / Czas inwestycji