Czasami hipoteka to za mało

MAS
opublikowano: 20-11-2012, 00:00

KOMENTARZ

ANDRZEJ PRAJSNAR portal RynekPierwotny.com

Ustanowienie hipoteki na kredytowanej nieruchomości jest najskuteczniejszą metodą zabezpieczenia interesów banku. Mimo to kredytodawcy rezerwują sobie prawo do wykorzystania dodatkowych rozwiązań stosowanych wobec osób z grupy podwyższonego ryzyka kredytowego. W wielu przypadkach pozytywna decyzja banku zależy od tego, czy kredytobiorca zgodzi się na dodatkowe formy zabezpieczenia, np. weksel in blanco lub poręczenie.

Weksle to jedna z najstarszych i najprostszych metod zabezpieczenia wierzytelności. Osoba wystawiająca taki papier wartościowy zobowiązuje się do bezwarunkowego i szybkiego uregulowania całkowitej sumy zobowiązania (np. po wypowiedzeniu umowy kredytu). Brak określonej kwoty oznacza, że bank w razie potrzeby może ją obliczyć, uwzględniając wartość kapitału, podstawowe i karne odsetki, koszty czynności monitujących (np. wyjazdu interwencyjnego pracownika) oraz kwotę pozostałych wierzytelności.

Rodzime banki dość często wymagają, aby osoba podpisująca weksel in blanco wskazała poręczyciela. Warto zdawać sobie sprawę, że poręczenie weksla nie funkcjonuje tak samo jak typowe poręczenie cywilne. Jest to konsekwencja odmiennych uregulowań ustawowych. W przypadku obydwu wariantów poręczenia bank zyskuje dodatkowe zabezpieczenie na wypadek niewypłacalności dłużnika. Poręczyciel wekslowy lub cywilny odpowiada solidarnie z kredytobiorcą. Osoba poręczająca może dochodzić swoich roszczeń w stosunku do posiadacza kredytu, jeżeli została zmuszona do spełnienia świadczenia wobec wierzyciela. Nie zmienia to niekorzystnej pozycji poręczyciela, który jest obciążony obowiązkiem spłaty długu w przypadku niewypłacalności kredytobiorcy. Osoba poręczająca cudzy dług musi pogodzić się ze zmniejszeniem swojej zdolności kredytowej. Kredytobiorcy często zapominają, że kredyty, które poręczyli, mimo że ich nie spłacają, widnieją w BIK-u jakby były ich własnymi.

Warto pamiętać, że prawo wekslowe jest znacznie bardziej restrykcyjne, jeżeli chodzi o sposób ustanowienia poręczenia oraz zakres jego obowiązywania. Poręczenie wekslowe może być udzielone tylko za pomocą podpisanej adnotacji (np. napisu „poręczam”), która znajduje się na wekslu lub trwale złączonej z nim kartce. Taki wymóg nie dotyczy poręczenia cywilnego. Dzięki temu można je ustanowić na osobnym dokumencie. Z punktu widzenia poręczyciela znacznie ważniejsze jest rozróżnienie, które dotyczy zakresu jego odpowiedzialności. Kluczowe znaczenie ma fakt, że osoba udzielająca poręczenia cywilnego odpowiada tylko do ustalonej kwoty. Co więcej, poręczyciel cywilny może odwołać poręczenie, które zostało udzielone na czas nieokreślony. Takie uprawnienie poręczającego oczywiście wygasa w przypadku niewypłacalności dłużnika. Sytuacja poręczyciela wekslowego jest mniej korzystna. Po pierwsze — nie jest on uprawiony do cofnięcia udzielonego wcześniej poręczenia. Po drugie — jego odpowiedzialność nie musi być ograniczona do określonej sumy.

Osoba poręczająca cudzy dług musi pogodzić się ze zmniejszeniem swojej zdolności kredytowej.

© ℗
Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych” i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Podpis: MAS

Polecane

Inspiracje Pulsu Biznesu