Ostatniego dnia ubiegłego roku Ministerstwo Gospodarki (MG) przekazało Radzie Ministrów projekt ustawy o odnawialnych źródłach energii po konsultacjach z pozostałymi ministerstwami i instytucjami rządowymi. Zmian wobec poprzedniej wersji jest niewiele, ale jedna zelektryzowała całą branżę drzewną. To definicja drewna pełnowartościowego — czyli tego, za którego spalanie energetycy nie dostają „zielonychcertyfikatów”.
Projekt wyłącza z tej definicji dwie podgrupy drewna: S2a i S2c. To oznaczenie drewna okrągłego, „papierówki” mało— i średniowymiarowej — czyli prawie jednej trzeciej masy drewna, jaką rocznie sprzedają Lasy Państwowe (LP). Organizacje przemysłu drzewnego podniosły alarm, bo nie są w stanie konkurować o surowiec z branżą energetyczną, która dostawałaby wsparcie w postaci „zielonych certyfikatów” za jego współspalanie. MG uspokaja jednak, że to tylko pomyłka redakcyjna. W nawiasie miało się znaleźć wyłączenie grup S2ac ENER oraz S2ap OPAL, o co postulowało Ministerstwo Środowiska.
— Według informacji Dyrekcji Generalnej LP, są to sortymenty [grupy handlowe — przyp. red.] typu opałowego przeznaczone do celów przemysłowych. Proponowane zmiany nie będą miały negatywnego wpływu na działający w Polsce przemysł drzewny.Złożymy do tego projektu autopoprawkę — zapowiada Mariusz Kozłowski z MG.
Sortymenty, które powinny znaleźć się w projekcie, to według LP rocznie około 0,8-0,9 mln m sześc. surowca. Organizacje drzewne mają jednak obawy, że dopuszczenie tego rodzaju drewna do systemu wsparcia (jako współspalanie biomasy) może spowodować klasyfikowanie w ten sposób znacznie większej masy drewna — kosztem przemysłu.
Niewiele się ono różni od typowego drewna przemysłowego. Jest przerabiane przez przemysł celulozowy i producentów płyt. Na przetargach uzyskuje podobne ceny jak drewno klasyfikowane jako „papierówka”.