Dyrektywy bez tajemnic: VI Dyrektywa (art. 2)

Mira Wszelaka
13-06-2003, 00:00

Podatki. VAT w Unii

„Opodatkowaniu podlega dostawa towarów i świadczenie usług na terytorium kraju wykonywane za wynagrodzeniem przez podatnika, występującego w takim charakterze oraz import towarów”.

Artykuł 2 VI Dyrektywy definiuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej. Od 1 stycznia 1993 r., czyli z chwilą zniesienia wewnętrznych granic celnych między państwami członkowskimi, wprowadzona została nowa czynność opodatkowana. Zgodnie z dodanym wówczas art. 28 (a) katalog czynności opodatkowanych został rozszerzony o wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, które zastąpiono pojęciem importu w obrocie między państwami członkowskimi.

Roman Namysłowski

ekspert Ernst & Young

- W przedstawionych powyżej przepisach warto wskazać dwa istotne elementy. Pierwszym jest odpłatność jako warunek konieczny do opodatkowania dostawy towarów i świadczenia usług. Europejski Trybunał Sprawiedliwości wielokrotnie zastanawiał się, jakie cechy powinna spełniać zapłata, aby można było mówić o dostawie towarów i świadczeniu usług za wynagrodzeniem. W jednym z najważniejszych orzeczeń w tym zakresie (C-16/ 93 w sprawie R. J. Tolsma) trybunał stwierdził, że aby można było mówić o świadczeniu usług za wynagrodzeniem, musi istnieć bezpośredni związek między wykonywaną usługą a otrzymywanym wynagrodzeniem. W analizowanej przez trybunał sprawie między ulicznym muzykiem a przechodniami nie istniała żadna umowa o wykonanie usług. Co więcej — wysokość otrzymywanych datków nie zależała od wykonywanej usługi. Zatem czynności wykonywane przez muzyka nie mogły być określone jako wykonywane za wynagrodzeniem w rozumieniu przepisów VI Dyrektywy. Drugim istotnym elementem zawartym w definicji czynności opodatkowanych jest konieczność dokonywania transakcji przez podatnika występującego w takim charakterze. Potwierdza to tezę, że nie każda transakcja, nawet jeżeli dokonywana jest przez podatnika, podlega opodatkowaniu VAT. Również w tej kwestii wypowiadał się trybunał. W sprawie dotyczącej sprzedaży budynku, który w części wykorzystywany był do prowadzenia działalności gospodarczej, a w części do celów prywatnych, stwierdził, że opodatkowaniu podlega jedynie część przeznaczona do prowadzonej działalności, gdyż tylko w tym zakresie podatnik występował w takim charakterze (orzeczenie C-291/92 w sprawie Dieter Armbrecht). Rozstrzygnięcie to ma istotne znaczenie przede wszystkim dla osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą i wykorzystujących w części posiadany majątek do celów tej działalności.

© ℗
Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych” i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Podpis: Mira Wszelaka

Polecane

Inspiracje Pulsu Biznesu

Puls Biznesu

Puls Firmy / Dyrektywy bez tajemnic: VI Dyrektywa (art. 2)