Stopy procentowe w amerykańskiej gospodarce rosną nieprzerwanie od roku dochodząc do przedziału 5-5,25 proc., najwyższego od sierpnia 2007 r. Tymczasem inflacja, a w szczególności bazowo pozostaje na uporczywie wysokim poziomie wykazując pewne oznaki zakorzenienia się. Pojawiły się przy tym jednak sygnały, choćby z rynku pracy, iż dotychczasowe podwyżki stóp przynoszą powoli efekty dając nadzieję na osłabienie presji cenowej.
Mając na uwadze nadmierne zacieśnienie i ewentualne ryzyko recesji decydenci z FOMC (organ Fed odpowiedzialny za politykę stóp procentowych), mogą – zdaniem ekonomistów – powstrzymać się z czerwcową podwyżką, dając sobie więcej czasu na analizę dotychczasowych skutków podwyższonych kosztów finansowania.
Ankietowani w zdecydowanej większości przypadków prognozują, pierwszą od 15-tu miesięcy pauze i potencjalne utrzymanie takiego status quo nawet do grudnia. Podkreślają jednak, że po ewentualnej przerwie podczas zaplanowanego na 13-14 czerwca posiedzenia znacząco wzrośnie presja podczas lipcowych obrad.
Ekonomiści spodziewają się, że mediana projekcji FOMC w kwartalnym dot plot (wykresie kropkowym prognoz) wskaże na 5,1 proc. jako docelowy poziom stóp na koniec 2023 r. Z kolei rynki wyceniają podwyżkę o ćwierć punktu w lipcu, z możliwością obniżki podobnej wielkości w grudniu.
Oczekuje się również, że Fed podniesie swoją prognozę wzrostu gospodarczego do 0,6 proc. w tym roku z 0,4 proc. w projekcji z marca i obniżą szacunkową stopę bezrobocia z 4,5 do 4,2 proc.