W lipcu 2014 r. na mocy Ustawy o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych zmieniono tylko jeden jej artykuł, tj. artykuł 15. Ta z pozoru niewielka zmiana ma jednak duży wpływ na wymiar czasu pracy zatrudnianych osób niepełnosprawnych.
I tak dotychczas dla osoby niepełnosprawnej ze znacznym lub umiarkowanym stopniem niepełnosprawności czas pracy wynosił maksymalnie 8 godzin na dobę i 40 godzin tygodniowo. Jeśli taka osoba chciała pracować krócej, konieczne było uzyskanie zaświadczenia od lekarza uzasadniającego konieczność skrócenia wymiaru czasu pracy. Po zmianie podstawowym wymiarem czasu pracy dla osoby niepełnosprawnej ze znacznym lub umiarkowanym stopniem niepełnosprawności jest czas pracy wynoszący maksymalnie 7 godzin na dobę i 35 godzin tygodniowo.
Jeśli taki pracownik będzie nadal chciał pracować w podstawowym wymiarze czasu pracy, konieczne będzie uzyskanie przez niego zaświadczenia od lekarza przeprowadzającego badania profilaktyczne lub lekarza opiekującego się nim. Co istotne, inicjatywa w zakresie pracy w podstawowym wymiarze czasu pracy ma pochodzić od pracownika. Ta sama zasada dotyczy pracy w godzinach nadliczbowych i pracy w porze nocnej, również wymagany jest wniosek niepełnosprawnego pracownika i zaświadczenie od lekarza o braku przeciwskazań. Zmiana omawianego przepisu została niejako wymuszona wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 13 czerwca 2013 r. (sygn. akt: K 17/11) i obowiązuje od 16 lipca 2014 r.