Gdy się przyjrzeć wydarzeniom z grudnia, szczególnie orlenowskiej petrolgate to stanie się jasne, że obniżka cen paliw – zejście z wysokiej marży monopolisty – po to, aby od 1 stycznia konsument nie odczuł powrotu do stawki 23% VAT na paliwo była głównym motorem spadku dynamiki wzrostu cen.
Drugim elementem jest też wyhamowanie cen nośników energii – głównie węgla. Tutaj też mamy do czynienia z regulacją cen przez rząd. Obszarem, który z kolei nie podlega regulacji jest żywność i tu miesięczne wzrosty są na stabilnym poziomie tj. 1.4% więcej w stosunku do listopada.
To wszystko oznacza jedno. W lutym nadal szykuje nam się poważna czkawka dla rządzących i jeszcze większa dla obywateli, w postaci inflacji zbliżającej się do 20%.