Po okresie ożywionego handlu przed referendum w Irlandii nasz rynek ponownie pogrążył się w niemocy. Zmienność w trakcie sesji była znikoma, wraz z nią spadła aktywność handlujących. Rozpiętość notowań w trakcie całego ubiegłego tygodnia to zaledwie 28 pkt. Trudno się dziwić, że gracze nie byli chętni do inwestowania, kiedy rynek pozostawał bierny wobec jakichkolwiek sygnałów.
Obniżka stóp i ochłodzenie nastrojów na zachodnich giełdach nie miały żadnego wpływu na notowania na GPW. Po wyznaczeniu maksimum przez grudniową serię kontraktów na WIG 20 na poziomie 1162 pkt, kontynuacja zwyżki została powstrzymana przez sprzedających. Wartość futures jeszcze tego samego dnia spadła do 1137 pkt. Podobnie było na akcjach Pekao SA, których kurs podciągnięty został do 101 zł, gdzie uaktywniła się znaczna podaż.
Obecną sytuację można wprawdzie oceniać jako np. wstrzymanie się z kupowaniem przez dużych, szczególnie zagranicznych, inwestorów przed ostatecznymi rozstrzygnięciami w kwestii wejścia Polski do Unii Europejskiej. Niektórzy mogą to interpretować jako czekanie na wyjaśnienie sytuacji na zachodnich giełdach.
Jednak w mojej ocenie indeksy wciąż znajdują się w fazie ponadtrzymiesięcznej korekty bessy i należy liczyć się z powrotem głębokich spadków. Indeks największych spółek WIG 20 zbliżył się do bardzo ważnego — z punktu widzenia inwestorów — poziomu 1150 pkt i ewidentnie ma kłopoty z jego pokonaniem.
Najrozsądniejszą strategią, jaką powinni przyjąć posiadacze długich pozycji, jest ustawienie zlecenia stop loss na poziomie 1130 pkt. Z kolei gracze utrzymujący pozycje po stronie krótkiej powinni je zabezpieczyć zleceniem na poziomie 1180 pkt. Wybicie przez któryś z tych poziomów da jednoznaczny sygnał handlującym na rynku terminowym. Spadek wartości wskaźnika blue chipów poniżej strefy 1100-1115 pkt będzie oznaczać powrót do długoterminowej tendencji spadkowej. Jej zasięg znacznie przekracza tegoroczne minima.
*specjalista futures Erste Securities