Do złożenia pierwszej deklaracji VAT-7 zostały jeszcze cztery dni. Podatnicy pytają. Oto odpowiedzi.
Towar został dostarczony bezpośrednio z Austrii, a fakturę zakupu otrzymałam od firmy norweskiej (spoza UE), która nie naliczyła VAT, a od kontrahenta austriackiego posiadam tylko list przewozowy (bez danych identyfikacyjnych tego kontrahenta). Czy mam naliczyć VAT z prawem do odliczenia od tej dostawy?
Co do zasady, wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów występuje — a tym samym nabywca zobligowany jest do wystawienia faktury wewnętrznej, wykazania podatku należnego i naliczonego — gdy oprócz warunków przedmiotowych spełnione są również te, które dotyczą stron transakcji.
Obowiązek podatkowy z tytułu WNT, innych niż nowe środki transportu, wystąpi wyłącznie w tych przypadkach, w których:
- nabywca jest podatnikiem VAT, wykonującym działalność gospodarczą (działalność gospodarcza w znaczeniu właściwym dla VAT), a nabywane towary mają służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnika VAT, lub wprawdzie nie jest podatnikiem, ale jest osobą prawną,
- dokonujący dostawy jest podatnikiem podatku od wartości dodanej w innym niż Polska państwie Unii Europejskiej.
A zatem, skoro w analizowanym przypadku dostawca (a dostawcą jest podmiot mający swoją siedzibę w Norwegii — firma austriacka działa jedynie na jego rzecz) nie jest podatnikiem wspólnotowego podatku od wartości dodanej, transakcja winna być opodatkowana na terenie państwa miejsca rozpoczęcia transportu (Austrii) i nie skutkuje powstaniem w Polsce obowiązku podatkowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru.
Jesteśmy dostawcą towaru do ostatecznego odbiorcy we Francji. Fakturę wystawiamy na firmę norweską (zarejestrowaną w UE dla VAT). Oni sprzedają towar do Niemiec (podatnika UE), a ten ostatecznie do Francji (podatnik UE). Jak należy rozliczyć tę transakcję? Ustawa o VAT nakazuje uznać tę dostawę za dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki (Polska). Czy muszę zgromadzić dokumenty (NIP UE, potwierdzenie odbioru towaru) o transakcji od firmy francuskiej?
Opisana czynność jest wewnątrzwspólnotową dostawą towarów. Występuje ona m.in. w sytuacji, w której towar, w wykonaniu czynności opodatkowanej — dostawy towaru — wywożony jest z terytorium kraju do innego państwa członka wspólnoty, a nabywca (firma norweska zarejestrowana jako podatnik w UE) jest podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terenie państwa członkowskiego innego niż państwo rozpoczęcia transportu (wysyłki). WDT podlega opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej w państwie rozpoczęcia transportu (tutaj VAT).
— Jednak sam fakt, iż czynność jest WDT, nie przesądza o tym, że dostawca jest uprawniony do zastosowania stawki 0 proc. Aby tak było, musi być spełniony szereg warunków. Jednym z nich jest posiadanie przez dostawcę dokumentu potwierdzającego, że towar został dostarczony do nabywcy — informuje Radosław Kowalski, doradca podatkowy z Centrum Edukacji i Doradztwa.
W opisywanym przypadku warunek ten nie może być spełniony, gdyż bezpośrednim odbiorcą towaru nie jest firma norweska.
— Transakcja ta musi być opodatkowana w Polsce przy zastosowaniu stawki właściwej dla dostawy krajowej i winna być wykazana w ewidencji jako dostawa na terytorium kraju. Tym samym gromadzenie dokumentacji dotyczącej francuskiego odbiorcy (nie nabywcy) towaru jest, z punktu widzenia VAT, bezcelowe. Z oczywistych względów nie mogą w tej sytuacji być zastosowane regulacje dotyczące transakcji trójstronnych — dodaje Radosław Kowalski.