Nie zjemy kolacji, ale będzie zdrowiej

Katarzyna Klimkiewicz
opublikowano: 09-01-2007, 00:00

Zgodnie z nową definicją do kosztów podatkowych można zaliczyć także wydatki, które nie prowadzą bezpośrednio do osiągnięcia przychodów.

1 stycznia weszła w życie nowelizacja ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (ustawa z 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Zmieniona ustawa istotnie modyfikuje zasady, na jakich wydatki wliczane mogą być w koszty uzyskania przychodów. W tym zakresie zmieniona została definicja kosztów, zasady ich rozliczania w czasie, a także katalog wydatków podlegających odliczeniu dla celów podatkowych.

Definicja kosztów

Zgodnie z nową definicją za koszty podatkowe uznaje się wydatki poniesione w celu uzyskania przychodów i koszty poniesione w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Dotychczas władze skarbowe często ograniczały prawo podatników do odliczania poniesionych wydatków, jeśli nie prowadziły one w sposób bezpośredni do osiągnięcia przychodów podatkowych. Na przykład wydatki poniesione w celu zminimalizowania spodziewanych strat organy podatkowe zwykły traktować — na podstawie literalnego brzmienia definicji kosztów uzyskania przychodów — jako niestanowiące kosztów podatkowych. Na podobnej zasadzie wydatki związane z analizą opłacalności inwestycji, której wynikiem było stwierdzenie, że dana inwestycja nie powinna być rozpoczynana, nierzadko traktowano jako niezwiązane z przychodami, mimo że ich poniesienie było ekonomicznie uzasadnione.

Obecne brzmienie definicji kosztów podatkowych, zgodne z przyjętym orzecznictwem, choć nie eliminuje wszystkich wątpliwości, stanowi podstawę rozpoznania dla celów podatkowych wszelkich wydatków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą (z uwzględnieniem katalogu kosztów niepodlegających odliczeniu) — również tych nieprowadzących bezpośrednio do osiągnięcia przychodów.

Bezpośrednie i pośrednie

Koszty podatkowe ponoszone przez podatników w ramach prowadzonej przez nich działalności gospodarczej zostały podzielone na bezpośrednie i pośrednie. W zależności od klasyfikacji wydatków do grupy kosztów bezpośrednio czy też pośrednio związanych z przychodami, odpowiednio określany jest moment ich odliczenia.

Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącane w tym roku podatkowym, w którym zostały osiągnięte odpowiadające im przychody podatkowe. Ta sama zasada obowiązuje, gdy:

n koszty bezpośrednie są poniesione przez podatników zobowiązanych do sporządzania sprawozdania finansowego po zakończeniu roku podatkowego, ale przed dniem sporządzenia sprawozdania finansowego (nie później niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania), oraz

n koszty bezpośrednie są poniesione przez podatników, którzy nie są zobowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego po zakończeniu roku podatkowego, ale przed upływem terminu złożenia zeznania rocznego.

Koszty bezpośrednie poniesione po tych terminach są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie. Koszty pośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeśli dotyczą okresu dłuższego niż rok podatkowy, powinny być rozpoznane proporcjonalnie w stosunku do długości okresu, którego dotyczą.

Znowelizowane przepisy wskazują, kiedy dany koszt należy uznać za poniesiony — jest to dzień, w którym ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, w którym ujęto koszt na podstawie innego dowodu w razie braku faktury (rachunku) — z wyjątkiem sytuacji, w których by dotyczyło to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Zabrakło niestety w znowelizowanej ustawie definicji kosztów bezpośrednich i pośrednich, nie wprowadzono też wytycznych, na których podstawie taki podział mógłby zostać przeprowadzony. Może to spowodować rozbieżności interpretacyjne.

Reprezentacja i reklama

Istotna zmiana w zakresie rozpoznawania kosztów uzyskania przychodów dotyczy wydatków na cele reprezentacji i reklamy. Znowelizowana ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych pozwala na zaliczenie do kosztów podatkowych wszelkich wydatków na reklamę, poniesionych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, bez podziału na reklamę publiczną czy też limitowaną. Zmiana ta jest korzystna szczególnie dla tych podatników, którzy prowadzą sprzedaż, czy też pozyskują klientów przede wszystkim poprzez tzw. e-mailing bezpośredni. W świetle obowiązujących do końca 2006 r. ograniczeń w zakresie odliczania wydatków związanych z ofertą czy sprzedażą skierowaną do ograniczonej grupy odbiorców, podejmowanie takich przedsięwzięć było nieopłacalne bądź też ryzykowne z podatkowego punktu widzenia.

Znowelizowane przepisy przewidują jednocześnie ograniczenie odliczania wydatków na reprezentację firmy, w szczególności na usługi gastronomiczne, zakup żywności i napojów, w tym alkoholowych. Kolacje z klientami nie mogą już być aktywowane podatkowo.

Nierozstrzygnięta pozostała kwestia, jakiego rodzaju wydatki powinny być zaklasyfikowane jako koszty reprezentacji, a jakie mogą być uznane za reklamę. Zgodnie ze słownikowymi definicjami „reprezentacja” to okazałość czy wystawność, a w przypadku spółki — dobre jej reprezentowanie, kreowanie wizerunku. Reklamą jest rozpowszechnianie informacji o towarach, ich zaletach, wartości, miejscach i możliwościach nabycia. W praktyce, w świetle braku ustawowych definicji tych pojęć, można spodziewać się niekorzystnych rozstrzygnięć organów podatkowych w tym zakresie, w których pojęcie „reprezentacji” będzie interpretowane szeroko.

Choć groziło, że zostanie rozszerzony katalog wydatków niepodlegających odliczeniu, to jednak wprowadzone zmiany są korzystne dla podatników. Przede wszystkim wykreślono przepis ograniczający prawo do odliczenia wydatków poniesionych w związku z finansowaniem świadczeń zdrowotnych przez pracodawcę na rzecz pracowników. Warto pamiętać, że zmiany wprowadzone nowelizacją mają zastosowanie do przychodów osiąganych i kosztów ponoszonych po 1 stycznia. Oznacza to, że wobec podatników, u których rok podatkowy nie jest tożsamy z rokiem kalendarzowym, znowelizowane przepisy będą stosowane dopiero do rozliczeń dokonywanych w roku podatkowym rozpoczynającym się po 1 stycznia 2007 r.

Katarzyna Klimkiewicz, TPA Horwath Sztuba

Kaczmarek sp. z o.o.

© ℗
Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych” i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Podpis: Katarzyna Klimkiewicz

Polecane

Inspiracje Pulsu Biznesu