"Oda do radości" z IX Symfonii Ludwiga van Beethovena, nim została hymnem Unii Europejskiej, od 1972 r. była hymnem Rady Europy. Dopiero w 1985 r. premierzy i głowy państw członkowskich Wspólnoty zdecydowali, że będzie oficjalnym hymnem UE. Melodia hymnu pochodzi z preludium do ostatniej części IX symfonii Ludwiga van Beethovena, skomponowanej w 1823 roku.
O napisanie instrumentalnych aranżacji - na fortepian, na instrumenty dęte oraz dla orkiestry symfonicznej - Rada Europy poprosiła słynnego austriackiego dyrygenta Herberta von Karajana.
Oficjalnie hymn Unii Europejskiej nie ma słów, chociaż Beethoven skomponował tę muzykę do wiersza Friedricha von Schillera z 1785 roku. Poemat wyraża schillerowską idealistyczną wizję przedstawicieli rasy ludzkiej stających się dla siebie braćmi.
Rada Europy uznała jednak, że tekst Schillera odnosi się do ogólnych wartości, a nie do wartości europejskich. Poza tym problem był z wyborem języka.
Na początku br. w Austrii powstała inicjatywa, by językiem hymnu Unii Europejskiej stała się łacina. Pomysłodawca Peter Roland, właściciel szkoły prywatnej w Wiedniu, zaproponował nawet tekst trzech pierwszych zwrotek w tym języku - poruszających tematykę pokoju oraz europejskiej "jedności w różnorodności".
Powstała już także płyta z nagraniem hymnu, która jest rozpowszechniana w kręgach europejskich. Celem tej inicjatywy jest włączenie hymnu po łacinie do konstytucji Unii Europejskiej, która wśród unijnych symboli wylicza także "Odę do Radości".
Egzemplarz płyty otrzymał także - podczas swojej wizyty w Wiedniu na początku lutego br. - przewodniczący Komisji Europejskiej Romano Prodi. W promocję projektu zaangażowani są również austriacki komisarz UE ds. rolnictwa Franz Fischler oraz dwaj jego rodacy - sekretarz generalny Rady Europy Walter Schwimmer i przewodniczący Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy Peter Schieder.
Autorem polskiego tłumaczenia poematu Schillera jest Konstanty Ildefons Gałczyński.