Trybunał Konstytucyjny wyeliminował kolejne dwa buble prawne, z których mogli być zadowoleni jedynie urzędnicy fiskusa.
Przedsiębiorcy mogą odetchnąć. Po raz kolejny Trybunał Konstytucyjny (TK) stanął na straży praw i wolności obywatelskich. Wczoraj orzekł, że niezgodne z konstytucją są dwa przepisy ordynacji podatkowej, które bezprawnie dały fiskusowi zbyt wielką władzę nad podatnikami.
Brawo trybunał!
Sędziowie trybunału uznali, że urzędnicy nie mogą kwestionować zgodnych z prawem umów zawieranych przez przedsiębiorców, jeżeli miały one na celu zapłacenie niższych podatków (art. 24b par. 1). Trybunał uznał za sprzeczny z konstytucją również przepis mówiący, że organa podatkowe są związane interpretacjami przepisów wydanymi przez ministra finansów (art. 14 par. 2).
— Dzięki temu wyrokowi zwiększy się bezpieczeństwo prawne prowadzenia działalności gospodarczej, ponieważ wyeliminuje hipotetyczne ustalenia kontroli skarbowych — mówi z zadowoleniem Marek Goliszewski, prezes BCC.
Oba przepisy pojawiły się 1 stycznia 2003 r., kiedy weszła w życie nowa ordynacja podatkowa. Nic dziwnego, że od razu stały się obiektem miażdżącej krytyki prawników oraz przedstawicieli organizacji biznesowych. Zagrożenie szybko dostrzegli prof. Andrzej Zoll, rzecznik praw obywatelskich, oraz prof. Roman Hauser, prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego. Obaj zaskarżyli te przepisy do TK. Ich argumenty podzielili sędziowie trybunału.
Tak być nie może
Sędziowie uznali, że art. 24b par. 1 nie spełnia konstytucyjnych zasad przyzwoitej legislacji. Niejasność tego przepisu sprawia, że obywatele nie mogą przewidzieć konsekwencji prawnych swych czynów, gdyż fiskus może przekreślić legalne transakcje, jeśli podejmie podejrzenie, że ich celem było zapłacenie niższych podatków.
Wyrok oznacza więc, że przedsiębiorcy mają pełne prawo do zgodnego z prawem obniżania zobowiązań wobec budżetu państwa. Art. 14 par. 2 mówiący o wiążących organy skarbowe interpretacjach ministra finansów ogranicza swobodę urzędów i izb skarbowych, co z kolei ogranicza prawa podatników do ponownego merytorycznego rozpatrywania ich spraw podatkowych.