10 kopiejek z 1860 r. w katalogach znaczków pocztowych figuruje jako „Polska nr 1”. Znaczek został wydany przez Komisję Rządową Przychodów i Skarbu Królestwa Polskiego. Jego grafika była wzorowana na znaczkach rosyjskich, a głównym motywem jest herb Królestwa Polskiego.
Nakład walorów nie został przez historyków ustalony, szacuje się, że wynosił około 3 mln sztuk. Znaczki znajdowały się w obiegu przez 5 lat. Po powstaniu styczniowym, kiedy Królestwo Polskie straciło autonomię i został zlikwidowany samodzielny zarząd pocztowy, władze carskie postanowiły wycofać je z obiegu w kwietniu 1865 r. Zniszczono wówczas 20 tys. niewykorzystanych egzemplarzy.
Dzisiaj cena znaczka, w zależności od stanu zachowania, koloru i kasownika, wynosi od 600 zł do 2 tys. zł. Pierwsza Polska została teraz uwieczniona na pierwszej, wybitej w srebrze najwyższej próby Ag 999, monecie nowej serii numizmatycznej Mennicy Polskiej „Historia polskiego znaczka pocztowego”.
W centralnym miejscu awersu znajduje się wizerunek wozu pocztowego z XIX w., nad nim trąbka pocztowa, a w tle zarys granic Królestwa Polskiego. Rant monety jest ząbkowany tak, aby przypominał obrzeżenia znaczka pocztowego. Jej nakład wynosi tylko 999 egzemplarzy, cena może więc rosnąć. Druga moneta w serii ukaże się we wrześniu.