"R"

Urszula Chojnacka, Katarzyna Ostrowska, Tadeusz Stasiuk, Łukasz Świerżewski, Beata Tomaszkiewicz, Paweł Zielewski
14-10-2002, 00:00

Rachunek bankowy

Bankowe narzędzie księgowe. Prowadzony jest przez banki do rejestracji obrotów (wpłat, udzielanych kredytów, rozliczeń bezgotówkowych, wypłat) i stanów wkładów pieniężnych wniesionych do banku przez klientów. Otwarcie rachunku bankowego następuje na podstawie umowy między jego posiadaczem a bankiem, której treść jest sporządzana zgodnie z prawem bankowym oraz kodeksem cywilnym.

Rachunek bieżący

Rachunek bankowy, na którym gromadzone są środki pieniężne klienta banku. Klient dokonuje wpłat na rachunek w formie gotówkowej lub bezgotówkowej (przelew), może również zlecać dokonywanie stałych płatności (czynsz, rachunek telefoniczny, raty kredytu). Rachunek bieżący zwany jest też rachunkiem oszczędnościowo-rozliczeniowym (ROR) i jest tzw. rachunkiem a vista, czyli płatnym na żądanie klienta.

Rachunek ilościowy

Konto działające w ramach pracowniczego programu emerytalnego, na którym mogą być gromadzone akcje otrzymane nieodpłatnie lub na warunkach preferencyjnych przez pracowników w następstwie prywatyzacji pracodawcy.

Rachunek papierów wartościowych

Umożliwia inwestorowi indywidualnemu lub instytucjonalnemu zawieranie transakcji giełdowych. Rachunki takie mogą prowadzić spółki i banki posiadające zezwolenie KPWiG na wykonywanie czynności maklerskich, banki prowadzące rachunki papierów wartościowych i Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych.

Rachunek rezerwowy

Każdy otwarty fundusz emerytalny ma obowiązek prowadzenia rachunku rezerwowego, który stanowi źródło pokrycia ewentualnego niedoboru środków w funduszu (niedobór występuje w przypadku, gdy stopa zwrotu tego funduszu za okres 24 miesięcy jest niższa od minimalnej wymaganej stopy zwrotu). Rachunek rezerwowy jest zasilany ze środków powszechnego towarzystwa emerytalnego. Stanowi on równowartość 1,5-proc. wartości środków przechowywanych na rachunkach wszystkich członków danego funduszu.

Rachunek uczestnika

Rachunek prowadzony przez podmiot zarządzający środkami, prowadzony indywidualnie dla każdego uczestnika pracowniczego programu emerytalnego. Na tym rachunku są zapisywane wpłaty środków finansowych pochodzących ze składek oraz wypłat transferowych. W zależności od formy programu, wpłaty te są przeliczane na odpowiednią liczbę jednostek uczestnictwa — w przypadku funduszu inwestycyjnego oraz funduszu ubezpieczeniowego, jednostek rozrachunkowych — w pracowniczym funduszu emerytalnym. Wartość rachunku uczestnika jest ustalana na podstawie aktualnej wartości jednostki, pomnożonej przez liczbę jednostek zapisaną na tym rachunku. W umowie z podmiotem zarządzającym określona jest częstotliwość, z jaką uczestnik programu będzie informowany o wartości swojego rachunku.

Rating

Ocena, oszacowanie — np. zdolności danej spółki do regulacji zobowiązań.

Raty leasingowe

Opłaty leasingowe, czynsz leasingowy. Opłaty, których wysokość podana jest w harmonogramie spłat, wnoszone przez leasingobiorcę za używanie przedmiotu leasingu w trakcie trwania umowy. Wszystkie raty leasingowe stanowią dla leasingobiorcy bieżący koszt uzyskania przychodu, przez niego też jest rozliczany naliczony podatek VAT.

Reasekuracja

Ubezpieczanie portfeli ubezpieczeniowych towarzystw. Reasekuracja to przejmowanie przez ř towarzystwo reasekuracyjne części odpowiedzialności wynikającej z asekuracji ryzyk przez towarzystwo ubezpieczeniowe. Reasekurator przejmuje część składek i partycypuje w odszkodowaniach. W Polsce zarejestrowane jest tylko jedno towarzystwo reasekuracyjne — Polskie Towarzystwo Reasekuracyjne. Zakłady ubezpieczeń korzystają natomiast z usług największych światowych reasekuratorów, takich jak Swiss Re czy Munich Re.

Rejestr członków funduszu

Rejestr zawierający podstawowe dane osobowe członka funduszu, dane o wpłatach składek do funduszu i otrzymanych wypłatach transferowych z innych funduszy emerytalnych oraz przeliczeniach tych składek i wypłat transferowych na jednostki rozrachunkowe, dane o aktualnym stanie środków na rachunkach. Prowadzenie rejestru członka fundusz powierzył agentowi obsługującemu.

Restrukturyzacja finansowa

Usługa skierowana do firm, które borykają się z kłopotami finansowymi. Najczęstszym problemem u tej grupy klientów jest utrata możliwości terminowego regulowania zobowiązań wynikających z poziomu i struktury zadłużenia firmy. Program restrukturyzacji finansowej firmy najczęściej opracowuje doradca finansowy firmy, który również nadzoruje jego realizację. Program ten przedstawia rekomendacje dotyczące działań wewnętrznych (w samej spółce) oraz zewnętrznych (wobec wierzycieli) umożliwiających wyjście z kryzysowej sytuacji. W ramach realizacji przyjętego programu restrukturyzacji doradca finansowy wspiera lub reprezentuje spółkę (właścicieli spółki) w negocjacjach z wierzycielami, związkami zawodowymi i innymi podmiotami zaangażowanymi w proces restrukturyzacji.

Rezerwy obowiązkowe

Wyznaczona przez bank centralny obowiązkowa wpłata na rachunek banku komercyjnego w banku centralnym, stanowi to zabezpieczenie dla klientów banku komercyjnego przed jego ewentualnym bankructwem. Sposób na realizację założeń polityki monetarnej państwa.

Rezerwy walutowe

Zasoby walut obcych utrzymywane przez banki komercyjne i krajowy bank centralny. W bankach komercyjnych służą one zapewnieniu niezakłóconej obsługi klientów w zakresie obrotu walutowego. Bank centralny wykorzystuje je do interwencji na rynku walutowym w celu stabilizacji kursu własnej waluty.

ROA (ang. return on assets)

Stopa zwrotu z aktywów, czyli iloraz zysku netto w danym okresie i wartości aktywów. Ilustruje on rentowność osiągniętą z punktu widzenia udziałowców/akcjonariuszy i wierzycieli spółki, którzy wspólnie finansują aktywa.

ROE (ang. return of equity)

Stopa zwrotu z kapitałów własnych, czyli iloraz zysku netto w danym okresie i stanu kapitałów własnych służących jego wypracowaniu; ilustruje, jaką rentowność osiągnęła spółka z punktu widzenia dostarczycieli kapitału własnego.

Rynek kapitałowy

Część rynku finansowego obejmująca ogół transakcji instrumentami finansowymi o terminie zwrotu dłuższym niż jeden rok (kapitał średnio- i długoterminowy). Mogą one polegać na:

1) udzielaniu podmiotom gospodarczym przez banki komercyjne średnio- i długoterminowych kredytów i gromadzeniu w tym celu depozytów bankowych oraz pozyskiwaniu środków w transakcjach międzybankowych. Potwierdzeniem i gwarancją tego typu transakcji jest weksel bankowy oraz obciążenie hipoteki.

2) transakcjach kupna-sprzedaży różnego rodzaju długoterminowych papierów wartościowych, dokonywanych na rynku papierów wartościowych, stanowiącym podstawową część rynku kapitałowego.

W ramach rynku kapitałowego rozróżnia się rynek pierwotny (rynek nowych emisji — nabycie papierów wartościowych oferuje ich emitent) oraz rynek wtórny (obrotu już wyemitowanymi instrumentami finansowymi).

© ℗
Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych” i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Podpis: Urszula Chojnacka, Katarzyna Ostrowska, Tadeusz Stasiuk, Łukasz Świerżewski, Beata Tomaszkiewicz, Paweł Zielewski

Najważniejsze dzisiaj

Polecane

Inspiracje Pulsu Biznesu