UE dopłaca do eksportu wielu produktów spożywczych. Stosuje się tu ogólne przepisy prawa celnego i specyficzne, w celu kontroli.
Ceny interwencyjne na artykuły rolne oraz cła zaporowe na ich import, ustanowione w ramach wspólnej polityki rolnej — powodują, że producenci unijni są zmuszeni zaopatrywać się w surowce pochodzenia rolnego po zawyżonych cenach na rynku wewnętrznym wspólnoty. Refundacje eksportowe mają zniwelować negatywne skutki tej polityki. Bez dopłat producenci unijni znaleźliby się w niekorzystnej pozycji wobec wytwórców spoza UE, mogących zaopatrywać się w tańsze surowce. Stawki dopłat reguluje Komisja Europejska w zależności od rodzaju produktu i kierunku eksportu. Ich wysokość ulega modyfikacjom w zależności od sytuacji na rynkach.
Uzyskanie dopłat do eksportu jest uwarunkowane spełnieniem wymogów proceduralnych oraz merytorycznych, dotyczących m.in. dokumentacji produktów i procesów produkcyjnych, a także spełnieniem wymogów celnych.
Co powinien zrobić eksporter planujący wywóz towarów być może objętych refundacjami?
Od czego zacząć
Po pierwsze, aby móc korzystać z instrumentów wspólnej polityki rolnej, należy zarejestrować się w Centralnym Rejestrze Przedsiębiorców Agencji Rynku Rolnego (ARR). Drugim krokiem jest uzyskanie autoryzacji do rejestrowania receptur, a następnie zarejestrowanie receptury na produkt zawierający refundowane składniki. Potem należy złożyć wniosek o przyznanie świadectwa refundacji, które określa wartość towarów nią objętych, z gwarancją sięgającą 25 proc. kwoty refundacji.
Dopiero rozpatrzenie przez ARR tych dokumentów prowadzi do uzyskania danych niezbędnych do wypełnienia wniosku o refundację. Powinien on zostać złożony na formularzu WPR1 w urzędzie celnym, nie później niż w momencie przedłożenia zgłoszenia celnego o objęcie procedurą celną towarów mających podlegać refundacjom. Jeśli wniosek wypełniono nieprawidłowo, może zostać zwrócony przez naczelnika UC z pouczeniem. Jednak gdy zgłoszenie celne zostało uprzednio przyjęte, korekty można dokonać tylko na formularzu WPR2, w ciągu roku od tego faktu.
Istnieje również możliwość otrzymania refundacji do wybranych towarów przed wywozem, w ramach procedury prefinansowania, gdy są one składowane lub przetwarzane. Należy w takim przypadku dostarczyć towary do magazynu lub zakładu przetwórczego zatwierdzonego przez służby celne oraz złożyć zabezpieczenie z wnioskiem o pozwolenie ARR na korzystanie z procedury prefinansowania.
Wywóz i miejsce uznane
Istotnym punktem w procedurze ubiegania się o refundację jest moment wywozu towaru, rozumiany jako dzień objęcia go dozorem celnym. Data ta jest ważna ze względu na określenie stawki refundacji. Wielkość ta, zastosowana do wyliczenia kwoty refundacji, może być bowiem stawką obowiązującą w dniu zgłoszenia towaru do objęcia dozorem celnym, lub określoną z góry, obowiązującą w dniu złożenia wniosku o świadectwo refundacji (eksporter może wnieść o ustalenie stawki z góry w dowolnym momencie okresu ważności świadectwa).
W przypadku objęcia procedurą wywozu towarów podlegających refundacjom eksportowym, możliwe jest wnioskowanie o uznanie miejsca załadunku towaru za „miejsce uznane” w rozumieniu przepisów prawa celnego. Po uzyskaniu przez eksportera decyzji dyrektora izby celnej właściwej ze względu na urząd celny, w którym towary zostaną objęte procedurą wywozu, o uznaniu miejsca eksporter musi złożyć zawiadomienie zawierające podstawowe dane dotyczące operacji wywozu. Miejsce uznane dla potrzeb załadunku nie musi być odgrodzone lub szczególnie oznaczone. W pozostałych kwestiach stosuje się przepisy prawa celnego dotyczące miejsc uznanych i wyznaczone przez organ celny.
Marek Szymański menedżer; Agnieszka Ryszka dział podatków pośrednich PricewaterhouseCoopers