Od tego czasu ani kolejne wypowiedzi przedstawicieli władz monetarnych, ani nawet mocno zaskakujące dane makroekonomiczne nie były w stanie wyrwać kursu z przedziału 1,35-1,367. W takiej sytuacji coraz większe znaczenie może zyskiwać pozycjonowanie inwestorów. Dane CFTC wskazują, że sentyment do wspólnej waluty jest najbardziej negatywny od przeszło roku, a odwrót od euro w ostatnich tygodniach był bardzo dynamiczny.
Kombinacja trwającego już przecież blisko miesiąc uporczywego trendu bocznegoi ujemnej pozycji netto spekulantów powadzić może do pokrywania krótkich pozycji, co sprzyja wykrystalizowaniu się korekty wzrostowej. To, że powinna ona mieć bardzo ograniczony zasięg i płaski przebieg, sugeruje natomiast rynek opcji walutowych. Na korzyść dolara przemawia też ponowny wzrost siły amerykańskich indeksów na tle zachodnioeuropejskich średnich. Na to, że w dłuższym terminie należy spodziewać się kontynuacji osłabienia euro względem dolara, wskazuje m.in. nasz krótkoterminowy model bazujący na historycznych relacjach pomiędzy cenami obligacji państw Eurolandu i USA. Niska zmienność się utrzyma, a kurs osunie się naszym zdaniem w trzecim kwartale do 1,32.