Teoria na rynku walutowym mówi, że waluta, w której oprocentowanie jest wysokie, powinna tracić w relacji do waluty, w której oprocentowanie jest niskie. Jeśli byłoby inaczej, można by śmiało inwestować w walutę o wysokim oprocentowaniu. Jednak od czterech lat złoty zaprzecza tej teorii, oferując relatywnie wysokie oprocentowanie. Jeszcze na początku 2004 roku EUR/PLN przekraczał 4,90, zaś dolar kosztował ponad 4 złote. Dziś jest to odpowiednio 3,36 i 2,15.
Dla inwestora zagranicznego sytuacja jest prosta. Aby wykorzystać siłę złotego, wystarczy założyć depozyt złotówkowy lub nabyć polskie obligacje. Co może zrobić polski oszczędzający? Oczywiście, lokaty czy fundusze zagraniczne dają nam wynik odwrotny do zamierzonego, tj. na umocnieniu złotego tracimy. Zarabiają ci, którzy wzięli kredyty w walutach zagranicznych. Ale przecież nie zaciągamy kredytu, aby zarobić na różnicy kursowej. W odsiecz inwestorom przychodzą kontrakty walutowe, dostępne chociażby na GPW. Pozwalają one w prosty sposób znaleźć się „w butach” inwestora zagranicznego. Należy jednak pamiętać, że nie jest to zysk bez ryzyka — każdy trend kiedyś się kończy.
Przemysław Kwiecień
X-Trade Brokers DM