Rząd znów nie zajął się zmianą programu łączenia Polf. Tymczasem traktowany jak kula u nogi zakład z Tarchomina próbuje bronić pozycji.
Komitet Rady Ministrów (KRM) przyjął w ubiegłym tygodniu zmieniony projekt ministra skarbu dotyczący połączenia trzech fabryk leków. Nową spółkę mają utworzyć Polfy Warszawa i Pabianice. Trzecia — Polfa Tarchomin — dołączy później. Wczoraj po raz kolejny projekt nie trafił jednak na posiedzenie rządu. Zabrakło opinii Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK), niezbędnej przy tworzeniu tak dużej spółki.
Wiele wątpliwości
Józef Woźniakowski, wiceminister odpowiedzialny za ten projekt w Ministerstwie Skarbu Państwa (MSP), twierdzi, że przyłączenie Tarchomina może nastąpić już pod koniec czerwca. Drugi możliwy termin to wrzesień. Wątpliwości nadal jest wiele. Tuż przed posiedzeniem KRM Piotr Sawicki, wiceminister finansów, podkreślał, że podanie dwóch terminów finału restrukturyzacji nie jest zrozumiałe.
— Termin dołączenia Tarchomina będzie zależał od tempa restrukturyzacji tej fabryki — wyjaśnia Józef Woźniakowski.
Odizolowania Tarchomina najbardziej domaga się Polfa Warszawa, która przynosi zyski, więc boi się, że na konsolidacji więcej straci, niż zyska.
Gruntowne porządki
Ubiegłoroczna strata Polfy Tarchomin przekracza 20 mln zł. Spółka jednak nie czeka na zbawienie. Jej szef zapewnia, że naprawa rozpoczęła się już w 2002 r. Może więc warto się zastanowić, czy kilkumiesięczne opóźnienie połączenia z resztą Polf komukolwiek służy. Redukcja zatrudnienia jest potrzebna przecież także w dwóch pozostałych fabrykach.
— W 2002 r., po zapaści na rynku szpitalnym, zaczęliśmy rejestrować leki apteczne. Dzisiejsze decyzje zaczną przynosić efekty najwcześniej za kilka miesięcy — twierdzi Andrzej Kleszczewski, szef Polfy Tarchomin.
Do końca maja zatrudnienie zmniejszy się o 220 osób, a do końca roku — o 330. Odprawy będą kosztowały 12,3 mln zł, ale oszczędności w tym i następnym roku mają sięgnąć 25 mln zł. Zarząd podkreśla, że na wynikach firmy odbiły się nietrafione inwestycje sprzed kilku lat: spłata 80 mln zł kredytu, prawie 20 mln zł wydanych na niepotrzebne prace badawcze, kontrakty handlowe z rosyjską firmą na kilkanaście milionów złotych.
— Wycofaliśmy się z niekorzystnych umów i spłaciliśmy stare kredyty — zapewnia Andrzej Kleszczewski.


