Trzeba mieć nadzieję, że polskim przedsiębiorcom nie umknęły zmiany w ich obowiązkach informacyjnych.
Ustawa o CIT wprowadziła od 1 stycznia sporo zmian w obowiązkach informacyjnych podatników. Zmieniły się nie tylko terminy, ale i zakres tego „przymusu”. Teraz polskie firmy, wypłacając odsetki od pożyczek, dywidendę czy też opłaty licencyjne, muszą potrącić od tych kwot podatek z państwa siedziby firmy kontrahenta (tzw. podatek u źródła) i wpłacić go na konto urzędu skarbowego w Polsce do 7 dnia miesiąca następującego po wypłacie. W analogicznym terminie powinny przesłać temu urzędowi skarbowemu informację o pobranym podatku. A firmom zagranicznym — informację o zapłaconym podatku u źródła.
— Do końca 2004 r. płatnik podatku z tytułu wypłat odsetek i należności licencyjnych oraz dochodów z udziału w zyskach osób prawnych musiał przesłać deklarację do urzędu skarbowego właściwego dla odbiorcy oraz zawiadomić go o pobranym podatku — bez względu, czy jego siedziba znajduje się w kraju czy za granicą — mówi Renata Dłuska, partner w MDDP.
Od wprowadzenia zmian polska firma — płatnik podatku u źródła — tylko wtedy, gdy np. dywidenda trafia do przedsiębiorstwa zagranicznego, winna dostarczyć wspomnianą informację zarówno podatnikowi, jak i urzędowi skarbowemu. Ale gdy wypłaca dywidendę polskiemu udziałowcowi, nie ma już nakazu informowania ani tego akcjonariusza, ani „jego” urzędu skarbowego o wysokości pobranego podatku.
Zapisy ustawy znacznie wydłużyły terminy przekazywania informacji o potrąconym podatku. Jeżeli podatnik nie wnioskuje inaczej, wówczas automatycznie obowiązuje termin do końca trzeciego miesiąca po roku podatkowym, w którym doszło do wypłat.
Zagraniczny adresat dywidend, odsetek czy należności licencyjnych może się jednak zwrócić z pisemnym wnioskiem do polskiego przedsiębiorcy, dokonującego wypłaty, o nadesłanie stosownej informacji wcześniej. Wówczas polski płatnik musi przesłać ją kontrahentowi i jego urzędowi skarbowemu w ciągu 14 dni od dnia otrzymania wniosku.
— Zagraniczni partnerzy mogą potrzebować informacji od polskiego płatnika przed terminem określonym w ustawie — np. gdy ubiegają się o zwrot podatku zapłaconego w Polsce w swoim państwie — przypomina Renata Dłuska.
Szczególny termin przewidziano dla sytuacji, gdy płatnik zaprzestaje działalności. Wówczas informacje o pobranym podatku musi przesłać najpóźniej do dnia jej zakończenia (regulacji tej w ogóle nie było przed 1 stycznia 2005 r.).