Każdy inwestor powinien znać warunki, w jakich będzie prowadził działalność budowlaną, jeszcze przed podjęciem decyzji o inwestycji, a nie w trakcie jej trwania - zakłada projekt nowelizacji ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Dotyczy to zarówno firm, jak i inwestorów indywidualnych, którzy budują dla własnych potrzeb.
Jak powiedział PAP prezes Związku Producentów-Pracodawców Materiałów dla Budownictwa, Ryszard Kowalski, obecnie często zdarza się, że nowe warunki i ograniczenia inwestycji ujawniają się już w trakcie jej realizacji, po poniesieniu części kosztów.
Zdaniem Kowalskiego, spełnienie postulatu tzw. "przewidywalnej przestrzeni" jest jedną z ważniejszych cech tego projektu. "Inwestor i ten kto już korzysta z przestrzeni będą wiedzieli, co może powstać na danym terenie" - powiedział Kowalski PAP.
Jego zdaniem, ograniczenie prawa własności nieruchomości, przede wszystkim gruntowej, jakie jest konieczne z punktu widzenia ładu przestrzennego, ma być uchwalone przepisami samorządu, a nie - jak jest obecnie - decyzją administracyjną urzędnika o charakterze uznaniowym.
Jak podaje uzasadnienie nowelizacji, ograniczenie prawa własności wiąże się z danym terenem, a nie z inwestorem czy jego
przedsięwzięciem.
Kowalski powiedział, że obecnie warunki inwestycji określa miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, ale jego zdaniem, te plany są rzadko opracowywane. Co prawda, gmina dysponuje "studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego", jednak nie niesie ono skutków prawnych, powiedział Kowalski.
Nowelizacja przewiduje także, że samorząd gminny będzie miał do dyspozycji kilka instrumentów pozwalających na realizację swoich uprawnień w zakresie planowania przestrzennego. Jedynie w określonych przypadkach możliwa byłaby ingerencja w gospodarkę przestrzenną gminy poprzez przepisy uchwalane przez samorząd województwa lub działania wojewody.
Na instrumenty gospodarki przestrzennej złożą się plany przeznaczenia, które określą "gdzie i co" oraz plany miejscowe albo warunki urbanistyczne, które określać będą "jak".
Ale jeśli gmina nie uchwali "jak", to budować będzie można wyłącznie na podstawie planu przeznaczenia, zaznacza Kowalski.
Gminne plany przeznaczenia terenów mają określać przeznaczenia terenów i lokalizacji podstawowej infrastruktury technicznej i komunikacyjnej. W planach określone zostaną obszary, dla których gmina zamierza uchwalić plany miejscowe i obszary, dla których zamierza uchwalić gminne przepisy urbanistyczne.
Miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego mają dokonywać szczegółowych rozstrzygnięć dotyczących m.in. lokalizacji inwestycji i obsługi komunikacyjno - technicznej. Plan powinien być na tyle szczegółowy, by jednoznacznie określać wszystkie ograniczenia, jakie gmina nakłada na wykorzystanie danego terenu.
Urbanistyczne warunki zagospodarowania terenu będą wydawane przez gminę dla terenów nie objętych miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego. Gminne przepisy urbanistyczne mogą zawierać ograniczenia wysokości i intensywności zabudowy, wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki, szerokości elewacji frontowej, geometrii dachu, kolorystyki ścian zewnętrznych i pokrycia dachu i inne elementy uznane przez gminę za istotne dla kształtowania ładu przestrzennego.
Dla niektórych inwestycji liniowych o znaczeniu ponadlokalnym (np. wodociągi, tory kolejowe itp.) odpowiednie przepisy będzie mógł uchwalić samorząd województwa. Przepisy te będą prawem miejscowym dla gmin na terenach, na których lokalizowana będzie inwestycja.
lb/ mskr/ akl/