Sprzedaż węgla na międzynarodowych rynkach to za mało, by zaspokoić aspiracje katowickiego Węglokoksu.
— Przed laty międzynarodowe korporacje skupiały się na podstawowej działalności, obecnie starają się ją dywersyfikować. Zamierzamy także podążyć tą drogą i oprócz dystrybucji węgla wejść w jego wydobycie. Planujemy również rozwinąć logistykę morską oraz biznes hutniczy i elektrociepłowniczy — mówi Jerzy Podsiadło, prezes Węglokoksu.
Państwowa spółka zamierza przejąć 4-5 kopalni od państwowej Kompanii Węglowej. Chodzi o kopalnie Bobrek, Chwałowice, Jankowice, Piekary i ewentualnie Brzeszcze.
Węgiel na morze
W rozwoju logistyki morskiej miało pomóc przejęcie — wspólnie z PKP Cargo — Portu Gdańskiego Eksploatacja. Kilka dni temu jego właściciel przyznał jednak wyłączność na negocjacje zarejestrowanej na Malcie firmie Mariner Capital Limited, jednocześnie zapewniając, że polskie konsorcjum jest następne w kolejce.
— Cieszymy się, że jednak jesteśmy w grze. Mamy już na Wybrzeżu spółkę Inter Balt, która wspiera nasze działania w logistyce morskiej, ale chcemy także zainwestować w infrastrukturę portową, by przeładowywać węgiel na statki i dostarczać go naszym stałym klientom w Skandynawii czy Irlandii — tłumaczy Jerzy Podsiadło. Dzięki tej akwizycji grupa mogłaby usprawnić dostawy i obniżyć ich koszty.
Ciepło i stal
Węglokoks zamierza także zapewnić sobie rynek zbytu, przejmując potencjalnych odbiorców węgla.
— Interesują nas akwizycje na rynku ciepłowniczym, a ściślej mówiąc — w sektorze kogeneracji, czyli produkowaniu ciepła i prądu. Prowadzimy negocjacje, o szczegółach poinformujemy za 2-3 tygodnie — deklaruje prezes Węglokoksu. W podobnym terminie rozstrzygnie się kwestia rozwoju działalności Węglokoksu na rynku hutniczym, który także staje się jednym z filarów koncernu. Jerzy Podsiadło nie ujawnia, kto jest na celowniku. Od kilku miesięcy spółka jest wymieniana jako potencjalny kupiec akcji Huty Pokój, specjalizującej się w produkcji wyrobów stalowych i konstrukcji dla budownictwa.
Jej starania wspiera resort gospodarki. Węglokoks nie ujawnia wartości planowanych inwestycji, wiadomo jedynie, że sama akwizycja kopalni może pochłonąć nawet 2,5 mld zł. Jego przedstawiciele informują, że przy przejmowaniu firm będą posiłkować się własnymi funduszami oraz korzystać z otwartych linii kredytowych. Węglokoks nie powinien mieć problemu z zaciąganiem zobowiązań inwestycyjnych, bo mimo niskich cen i spadającego eksportu węgla jego rentowność rośnie. Zysk na sprzedaży zwiększył się ze 110 mln zł w 2012 r. do 203 mln zł w 2013 r., a zysk z działalności operacyjnej — ze 112 do 177 mln zł. Grupa prowadzi także inwestycje w nabytych podmiotach. — Mamy w grupie Hutę Łabędy. Inwestujemy w jej rozwój, by wejść na rynek produkcji rur do dystrybucji gazu i wody — mówi Jerzy Podsiadło. Kosztem prawie 200 mln zł spółka buduje linię w katowickiej strefie, dzięki czemu wejdzie na perspektywiczne rynki. Do 2020 r. Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo planuje wydać na sieć 3,8 mld zł, a Gaz- -System, państwowy operator systemu, nie będzie gorszy. Jeszcze więcej będzie zleceń w sektorze wodno-kanalizacyjnym, bo zrealizowania wielu ekoinwestycji wymaga od Polski Bruksela — w najbliższej siedmiolatce na wodociągi i kanalizację przeznaczonych jest 8,6 mld zł.
OKIEM EKSPERTA
Dywersyfikacja i stabilizacja
ARKADIUSZ KRĘŻEL
szef RN Impexmetalu, były szef ARP
Podobną ścieżką jak Węglokoks podążają niemal wszystkie podmioty sektora wydobywczego, nie tylko węglowego. Na przykład na rynku aluminium także wygrywa ten, kto w jednej grupie skupia firmy z całego łańcucha wydobywczego. Wejście Węglokoksu na rynek hutnictwa i ciepłownictwa stabilizuje spółkę i zapewnia jej rynek zbytu. Dywersyfikację działalności wymusza także polityka klimatyczna.