Za korzystanie z utworów muzycznych nie ma sztywnych stawek opłat. Przedsiębiorcy mogą negocjować, ile i za co konkretnie zapłacą.
Organizacje zbiorowego zarządzania prawami autorskimi, takie jak ZAiKS, SPAV, SAWP czy STOART mają własne tabele opłat za korzystanie z utworów muzycznych. Zatwierdza je Komisja Prawa Autorskiego.
— W tabelach są określone minimalne stawki wynagrodzeń i zastosowanie niższych stawek z mocy prawa jest nieważne.. Ostateczna opłata, jaką wnosi przedsiębiorca, zależy od wielu czynników, m.in. tego, w jaki sposób muzyka jest wykorzystywana w prowadzonej działalności gospodarczej — wyjaśnia Damian Popielarz z ZAiKS-u.
Stawki mogą być określone np. procentowo, ryczałtem, miesięcznie. Przykładowo w ZAiKS-ie stawka minimalna za publiczne odtwarzanie muzyki w tle wynosi 60 zł miesięcznie. Tę kwotę płacą m. in. lokale gastronomiczne (do 20 miejsc siedzących) w miejscowości do 10 tys. mieszkańców. Podobny lokal w Warszawie musi zapłacić już 84 zł.
Inne stawki obowiązują dla małych dyskotek, a inne dla takich, do których przychodzi kilkaset osób tygodniowo.
— W przypadku dyskotek wielkość opłaty jest uzależniona od liczby sprzedanych biletów. Stawka wynosi osiem proc. wpływów z tego tytułu — wyjaśnia Damian Popielarz.
Podobne reguły wyliczania opłat mają inne organizacje zbiorowego zarządzania prawami autorskimi. Z uwagi na to, że stawki nie są sztywne, przedsiębiorcy mogą negocjować ich wysokość.