Firmy z branży opakowaniowej utrzymują wysoką wartość netto. To korzystnie wpływa na wskaźniki finansowe, a przede wszystkim gwarantuje stabilność.
Z przygotowanej przez wywiadownię gospodarczą Dun & Bradstreet analizy branżowej 18 producentów opakowań wynika, iż wartość badanych firm w większości przypadków rośnie. Wypracowane przez przedsiębiorstwa zyski podlegały w minionych latach akumulacji w postaci kapitałów zapasowych, powiększając tym samym ich potencjał inwestycyjny.
Rosnąca sprzedaż
Największą wartość netto spośród badanych firm ma Stora Enso Poland. Może się ona też poszczycić największymi przychodami ze sprzedaży. Wielkość jej sprzedaży w 2003 r. równa była niemal jednej trzeciej sprzedaży wszystkich ujętych w analizie firm. Podobnie było w roku 2004, kiedy jej przychody przekroczyły 658 mln zł. Następne w kolejności firmy DS Smith Polska, TFP i Kappa Gdańsk mają przychody nie przekraczające 260 mln zł. Przychody ze sprzedaży połowy ujętych w analizie firm nie przekroczyły 110 mln zł, a tylko pięciu firmom — poza czterema wymienionymi spółkami do tej grupy zalicza się Werner Kenkel — udało się wypracować przychody ze sprzedaży przewyższające średnią, co może świadczyć o zdecydowanej dominacji największych producentów. Czternastu firmom udało się w 2003 r. osiągnąć przychody większe niż w rok wcześniej. Podobny był udział firm, które osiągnęły wzrost w 2004 r. — zwiększenie przychodów ze sprzedaży udało się 13 spośród 15 firm. Największy ich wzrost w 2004 r. był udziałem firmy Bart. Największy — blisko 8-proc. — spadek sprzedaży zanotowała z kolei spółka Smurfit Munksjo Packaging. Ogólnie rzecz biorąc, wśród analizowanych przedsiębiorstw dominują wzrosty — średni wzrost przychodów ze sprzedaży w 2004 r. wynosi niemal 15 proc. Biorąc jednak pod uwagę dynamikę sprzedaży, należy stwierdzić, że to firmy mniejsze, działające częściej na ograniczonym terenie, rozwijają się najmniej dynamicznie. Wyjątek stanowi wspominany już Bart.
Zyski i starty
Największy zysk operacyjny osiągnęły firmy Model Tek Pak oraz Kappa Gdańsk, których wartość wskaźnika EBIT wyniosła 0,13. Zbliżone wyniki osiągnęły DS Smith Polska (0,10) oraz TFP (0,08). Spośród 16 firm aż 12 osiągnęło dodatnie wartości wskaźnika EBIT, a 4 — ujemne. Ujemna wartość jest widoczna zwłaszcza w przypadku firmy Kappa Warszawa, która od kilku lat nie osiągnęła dodatniego EBIT. W 2004 r. w porównaniu z rokiem poprzednim wartość tego wskaźnika udało się poprawić zaledwie sześciu firmom. Dla branży oznaczać to może niewielkie skurczenie się marży handlowej. Pod względem wyniku netto liderem jest Stora Enso Poland, która w 2004 r. osiągnęła zysk przekraczający 27 mln zł. W dobrej sytuacji znalazły się również DS Smith Polska, Kappa Gdańsk i TFP. Najniższy wynik z kolei zanotowały Otor Silesia i Kappa Warszawa. Wyniki były bardzo zróżnicowane. Generalnie jednak większości udało się osiągnąć zysk — względnie ponieść mniejsze straty — niż rok wcześniej, na co wskazuje wzrost średnich wartości. Największą poprawę zanotowała firma Eurobox Polska.
Dynamiczna rentowność
W przypadku wskaźnika rentowności aktywów (ROA) najwyższą jego wartość równą 0,18 osiągnęła firma Kappa Gdańsk. Wynik ten oznacza, że każde 100 zł majątku tego przedsiębiorstwa przyczynia się do powstania 18 zł zysku netto. Wysokie wartości wskaźnika osiągnęły również Mondi Packaging Warszawa, DS Smith Polska i TFP. Firmami, które z kolei zanotowały najsłabsze wyniki, są Kappa Warszawa, Sca Packaging Poland, Kappa Konin i Smurfit Munksjo Packaging. W przypadku ostatniej wartość wskaźnika ROA jest niższa niż w 2003 r., w pozostałych trzech przypadkach widoczna jest poprawa. W 2004 r. 75 proc. analizowanych firm osiągnęło wartość dodatnią i jest to wynik nieco lepszy od wyniku z 2003 roku, kiedy to 67 proc. firm osiągnęło wartość dodatnią.
Wartości stopy bieżącej w 10 na 16 przypadków w 2004 r. kształtowały się powyżej jedności. Taka sytuacja świadczy o przewadze aktywów obrotowych nad zobowiązaniami krótkoterminowymi, a tym samym o dostatecznej płynności finansowej. Zdecydowanie najwyższą wartość stopy bieżącej ma firma DS Smith Polska, której wartość stopy bieżącej 7,17 świadczy wręcz o nadpłynności finansowej. Oznacza to, że firma posiada za dużo środków finansowych, które nie są włączone do operacyjnej działalności, co może prowadzić do osłabienia rentowności. Dla wierzycieli jednak nadpłynność jest korzystniejsza od niedostatecznej płynności, a taka sytuacja ma miejsce w przypadku firm: Bart, Mondi Packaging Świecie, Mondi Packaging Warszawa, Otor Silesia, Polpak Karton, Sca Packaging Poland i Smurfit Munksjo Packaging. Groźba związana z niemożnością regulowania zobowiązań jest najbardziej realna w przypadku Mondi Packaging Świecie, której wartość stopy bieżącej wynosi zaledwie 0,27. Stopa bieżąca większości firm w przekroju czasowym nie podlegała większym wahaniom, największa zmiana wartości stopy bieżącej nastąpiła w przypadku firm Stora Enso Poland (największy wzrost) i Mondi Packaging Świecie (największy spadek).
Problemy z zadłużeniem
Wskaźnik łącznego zadłużenia w 2004 r. w 10 przypadkach zawiera się w granicach 0,1-0,65, czyli zachowana jest równowaga między źródłami finansowania własnego a obcego, ryzyko nadmiernego zadłużenia, wysokich kosztów jego obsługi i w konsekwencji utraty płynności nie jest wysokie. W pozostałych sześciu przypadkach stan zadłużenia jest zbyt wysoki.
O ile Kappa Gdańsk, Polpak Karton i Otor Silesia mają wysoki udział kapitałów obcych w pasywach (od 65 proc. do 85 proc.), można mówić o potencjalnym zagrożeniu związanym ze spłatami tych zobowiązań. W przypadku pozostałych firm, czyli: Kappa Drezdenko, Kappa Warszawa, Mondi Packaging Świecie i Sca Packaging Poland jest pod względem zadłużenia zła. Ten stan rzeczy powiązany zwłaszcza z brakiem rentowności — z wymienionej grupy rentowne są Kappa Drezdenko i Mondi Packaging Świecie — może zagrozić dalszemu funkcjonowaniu przedsiębiorstwa. W 6 przypadkach wartość wskaźnika łącznego zadłużenia zwiększyła się w stosunku do 2003 roku, w pozostałych 10 przypadkach wskaźnik łącznego zadłużenia zmalał w porównaniu z 2003. Najbardziej widoczna jest zmiana w firmie Smurfit Munksjo Packaging (największy wzrost), Stora Enso Poland (największy spadek).
W minionym roku okres spływu zobowiązań w zdecydowanej większości przypadków był dłuższy od okresu spływu należności — wyjątek stanowiły: DS Smith Polska, Stora Enso Poland i TFP. Firmą, która w 2004 roku miała najdłuższy, wynoszący ponad 540 dni, okres płatności zobowiązań, jest Sca Packaging Poland. Również w przypadku firm Mondi Packaging Świecie, Kappa Warszawa, Kappa Drezdenko, Otor Silesia i Rawibox okres ten przekracza 200 dni. Wydłużanie okresu spłaty zobowiązań do tak dużego poziomu to negatywny sygnał o firmie zwłaszcza dla kredytodawców i dostawców, ponieważ aż tak długi średni okres regulowania zobowiązań może sugerować opóźnianie płatności ze strony firmy. W przypadku pozostałych firm sytuacja przedstawia się lepiej.
Andrzej Osiński branch research coordinator Dun & Bradstreet Poland